Ondernemen in Frankrijk - hoe doe je dat ?
Introductie
Een eigen bedrijf beginnen in Frankrijk kan aantrekkelijk zijn. Misschien wil je na je emigratie nog enkele jaren blijven werken, een bestaande activiteit voortzetten of juist een volledig nieuwe onderneming beginnen. Frankrijk biedt daarvoor interessante mogelijkheden, maar het Franse systeem voor zelfstandigen en ondernemers verschilt op een aantal belangrijke punten van dat in Nederland.
Vooral voor een Nederlander die het Franse systeem nog niet kent, kunnen begrippen als micro-entreprise, BNC, BIC, URSSAF, TVA en SIRET in het begin behoorlijk ingewikkeld lijken. In deze pagina leg ik stap voor stap uit hoe het systeem werkt, welke keuzes je moet maken en waar je als Nederlandse ondernemer in Frankrijk rekening mee moet houden.
Mijn doel is vooral je te helpen om te begrijpen hoe het systeem in elkaar zit, zodat je zelf betere keuzes kunt maken en weet wanneer het verstandig is om professionele hulp in te schakelen.
Je komt er niet alleen uit?
Iedere emigratie is anders. Wat voor de één een eenvoudige situatie is, kan voor een ander behoorlijk ingewikkeld worden. Als je twijfelt over jouw persoonlijke situatie, kan het verstandig zijn om eerst samen naar het geheel te kijken.
Inhoudsopgave
- Een bedrijf starten in Frankrijk – waar moet je beginnen ?
- Micro-entreprise in Frankrijk: wat is het en voor wie is het interessant ?
- Micro-entreprise of een ander statuut: wat past bij mij ?
- Een onderneming oprichten in Frankrijk: de administratieve stappen
- Belastingen voor ondernemers in Frankrijk
- Sociale bijdragen voor zelfstandigen: wat betaal je echt aan de URSSAF ?
- BTW (TVA) in Frankrijk: wanneer moet je BTW betalen ?
- Boekhouding en facturen: welke administratie moet je als ondernemer bijhouden ?
- Een bedrijf starten na je 50ste: is ondernemen in Frankrijk interessant ?
- Ondernemen in Frankrijk: wat zijn de voor- en nadelen voor een Nederlander ?
Een bedrijf starten in Frankrijk - waar moet je beginnen ?
Wat ga je doen?
Micro-entreprise, EI, SASU...
Officiële online registratie
Je onderneming krijgt een identiteit
Sociale bijdragen en belastingen
Facturen, administratie...
Veel Nederlanders dromen ervan om na hun emigratie naar Frankrijk niet helemaal stil te zitten. Sommigen willen hun huidige activiteit voortzetten, anderen beginnen juist iets totaal nieuws. Denk aan advieswerk, een kleine webshop, een B&B, een vakantieverhuur, coaching of een dienstverlenende activiteit.
Het goede nieuws is dat een bedrijf starten in Frankrijk vaak eenvoudiger is dan veel mensen denken.
In dit artikel laat ik je stap voor stap zien hoe je een onderneming in Frankrijk opstart en welke keuzes je als Nederlander als eerste moet maken.
Moet je eigenlijk wel een Frans bedrijf oprichten?
Dat is misschien een verrassende eerste vraag.
Veel Nederlanders gaan ervan uit dat ze automatisch een Frans bedrijf nodig hebben zodra ze in Frankrijk wonen. Dat is lang niet altijd zo.
De juiste keuze hangt onder andere af van:
woon je permanent in Frankrijk?
waar wonen je klanten?
werk je voor Nederlandse of Franse opdrachtgevers?
ga je fulltime ondernemen of is het een kleine nevenactiviteit?
ontvang je al een Nederlands pensioen?
Juist deze vragen bepalen vaak welke structuur het meest logisch is.
Mijn advies: begin niet met formulieren invullen. Begin met het bepalen van je situatie.
De eerste keuzes die je moet maken
Voordat je je onderneming registreert, moet je een paar belangrijke beslissingen nemen.
1. Welke activiteit ga je uitoefenen?
Frankrijk maakt onderscheid tussen verschillende soorten activiteiten, bijvoorbeeld:
dienstverlening;
commerciële activiteiten;
ambachtelijke beroepen;
vrije beroepen (professions libérales);
toeristische activiteiten.
Dat lijkt misschien een detail, maar het heeft gevolgen voor belastingen, sociale bijdragen en soms ook voor de vergunningen die je nodig hebt.
2. Welk statuut past bij jou?
Voor de meeste Nederlanders die een kleine activiteit beginnen, is de micro-entreprise vaak een interessante oplossing.
Maar dat is zeker niet altijd de beste keuze.
Later op deze pagina bekijken we uitgebreid de verschillen tussen een micro-entreprise en andere ondernemingsvormen.
3. Werk je alleen of samen?
Ook dat is belangrijk.
Een zelfstandige consultant heeft andere behoeften dan iemand die samen met zijn partner een chambres d’hôtes wil beginnen.
Hoe verloopt de oprichting?
De oprichting van een Franse onderneming verloopt tegenwoordig grotendeels online.
In grote lijnen ziet het proces er zo uit:
We behandelen elk van deze stappen later nog uitgebreid.
Welke overheidsorganisaties kom je tegen?
Wanneer je voor het eerst onderneemt in Frankrijk, lijkt het soms alsof je met heel veel verschillende instanties te maken krijgt.
In werkelijkheid heeft iedere organisatie zijn eigen taak.
Organisatie | Waarvoor? |
|---|---|
INPI | Registratie van je onderneming |
URSSAF | Sociale bijdragen |
DGFiP (Impôts) | Belastingen |
INSEE | Toekenning van je SIREN-nummer |
Assurance Maladie | Ziektekostenverzekering |
Bank | Zakelijke bankrekening (afhankelijk van je situatie) |
Het voordeel is dat je tegenwoordig veel zaken online kunt regelen. Je hoeft dus niet meer langs allerlei verschillende loketten.
Heb je meteen een zakelijke bankrekening nodig?
Dat is een vraag die ik heel vaak krijg.
Het antwoord is: niet altijd.
Voor een kleine micro-entreprise is een aparte zakelijke rekening niet vanaf de eerste euro verplicht. Wel moet je, zodra je omzet gedurende twee opeenvolgende jaren boven een bepaalde wettelijke grens uitkomt, een aparte rekening gebruiken die uitsluitend voor je professionele activiteit bestemd is. (service-public.fr )
Los van de wettelijke verplichting raad ik bijna iedereen aan om vanaf het begin een aparte rekening voor je onderneming te gebruiken. Dat maakt je administratie veel overzichtelijker.
Hoe lang duurt het voordat je kunt beginnen?
Dat hangt af van je activiteit.
Bij een eenvoudige micro-entreprise kan de registratie vaak vrij snel verlopen, mits je dossier volledig is.
Maar let op: je onderneming is pas echt operationeel wanneer de registratie is afgerond en je je officiële ondernemingsnummer hebt ontvangen.
Ga dus niet te snel facturen sturen voordat alles officieel geregeld is.
Veelgemaakte fouten van Nederlanders
In de praktijk zie ik steeds dezelfde fouten terugkomen.
Fout 1: Te snel beginnen
Veel mensen schrijven zich in zonder eerst na te denken over het juiste statuut.
Fout 2: Nederland als uitgangspunt nemen
Het Franse systeem lijkt op sommige punten op Nederland, maar werkt op veel andere punten juist heel anders.
Fout 3: Belastingen en sociale bijdragen door elkaar halen
Dat zijn in Frankrijk twee verschillende dingen. Je krijgt daarom ook met verschillende organisaties te maken.
Fout 4: Geen goede administratie bijhouden
Ook een kleine onderneming moet haar administratie serieus nemen.
Frankrijk versus Nederland
Nederland | Frankrijk |
|---|---|
Inschrijving via KVK | Registratie via het INPI |
KVK-nummer | SIREN / SIRET |
Belastingdienst | DGFiP (Impôts) |
Sociale premies via verschillende instanties | Sociale bijdragen via de URSSAF |
DigiD voor veel overheidsdiensten | FranceConnect voor veel overheidsdiensten |
De grootste fout die je kunt maken, is denken dat het Franse systeem hetzelfde werkt als het Nederlandse.
Dat is simpelweg niet zo.
Mijn persoonlijke tip
Als ik één advies zou mogen geven aan iemand die in Frankrijk een bedrijf wil beginnen, dan is het dit:
Begin niet met de administratie. Begin met je plan.
Vraag jezelf eerst af wat je precies wilt doen, hoeveel je verwacht te verdienen, wie je klanten zijn en hoe je je leven in Frankrijk wilt organiseren.
Pas daarna kies je het juiste statuut en begin je met de officiële registratie.
Ik heb de afgelopen jaren verschillende Nederlanders gezien die zich heel snel inschreven als zelfstandige, om enkele maanden later te ontdekken dat een andere ondernemingsvorm eigenlijk veel beter bij hun situatie paste.
Een paar uur voorbereiding kan je later veel tijd, geld en administratieve problemen besparen.
Tot slot
Een bedrijf starten in Frankrijk is tegenwoordig veel eenvoudiger dan vroeger. De meeste formaliteiten verlopen online en het Franse systeem biedt verschillende mogelijkheden, ook voor mensen die een kleine zelfstandige activiteit willen beginnen.
Het belangrijkste is echter niet hoe snel je je onderneming kunt registreren, maar of je vanaf het begin de juiste keuzes maakt. Denk daarbij aan je statuut, je belastingen, je sociale bijdragen en de manier waarop je je activiteit wilt organiseren.
In de volgende artikelen bekijken we stap voor stap alle belangrijke onderwerpen, zodat je goed voorbereid aan je onderneming in Frankrijk kunt beginnen.
Micro-entreprise in Frankrijk: wat is het en voor wie is het interessant ?
Wanneer je als Nederlander in Frankrijk een kleine zelfstandige activiteit wilt beginnen, kom je vrijwel onmiddellijk de term micro-entreprise tegen.
Het is waarschijnlijk de eenvoudigste manier om in Frankrijk zelfstandig te werken. De administratieve verplichtingen zijn beperkt, de sociale bijdragen worden grotendeels berekend op basis van je werkelijke omzet en de registratie kan volledig online worden gedaan.
Maar de micro-entreprise is niet voor iedereen de beste oplossing.
Daarom is het belangrijk om eerst te begrijpen hoe het systeem werkt en vooral voor welk type ondernemer het interessant is.
Wat is een micro-entreprise precies?
Om te beginnen een belangrijk misverstand uit de weg.
Een micro-entreprise is geen aparte rechtsvorm zoals bijvoorbeeld een SASU of een EURL.
Het gaat om een vereenvoudigd fiscaal en sociaal regime voor een entreprise individuelle, dus voor iemand die alleen onderneemt.
De Franse overheid noemt het daarom ook wel het regime van de micro-entrepreneur of auto-entrepreneur.
Je bent dus persoonlijk ondernemer en je hebt geen aparte vennootschap nodig.
Dat maakt het systeem bijzonder aantrekkelijk voor iemand die bijvoorbeeld:
- als consultant wil werken;
- een kleine adviesactiviteit wil beginnen;
- freelance werk doet;
- een ambachtelijke activiteit heeft;
- een kleine webshop begint;
- of na zijn emigratie een beperkte aanvullende activiteit wil uitoefenen.
Waarom is de micro-entreprise zo populair?
De grootste aantrekkingskracht zit in de eenvoud.
Bij een traditionele onderneming kan de administratie behoorlijk ingewikkeld worden.
Bij een micro-entreprise zijn veel zaken veel eenvoudiger geregeld.
Je hebt bijvoorbeeld geen klassieke boekhouding nodig zoals bij veel andere ondernemingsvormen. De administratie bestaat in principe vooral uit het bijhouden van een livre des recettes en, afhankelijk van de activiteit, een register van aankopen.
Ook de sociale bijdragen zijn relatief eenvoudig: je betaalt een percentage van je omzet.
Je hoeft dus niet zelf iedere maand te berekenen hoeveel winst je onderneming heeft gemaakt om vervolgens je sociale bijdragen te bepalen.
Het belangrijkste principe: je betaalt over je omzet
Dit is misschien wel het belangrijkste verschil dat een Nederlander moet begrijpen.
Stel dat je als dienstverlener in één maand € 2.000 omzet hebt.
De sociale bijdrage wordt berekend op basis van die € 2.000 omzet, niet op basis van de winst die je uiteindelijk overhoudt.
Heb je die maand € 2.000 omzet en bijvoorbeeld € 500 zakelijke kosten, dan is je economische resultaat € 1.500.
Maar voor de berekening van je sociale bijdragen wordt in principe gekeken naar de omzet van € 2.000.
Dat is één van de redenen waarom de micro-entreprise vooral interessant is voor activiteiten met relatief weinig zakelijke kosten.
Hoeveel sociale bijdragen betaal je?
De percentages hangen af van het soort activiteit.
Voor 2026 zijn de belangrijkste tarieven:
| Activiteit | Sociale bijdragen 2026 |
|---|---|
| Verkoop van goederen | 12,3 % |
| Commerciële/ambachtelijke dienstverlening (BIC) | 21,2 % |
| Andere dienstverlening / vrije beroepen (BNC) | 25,6 % |
| Bepaalde gereglementeerde vrije beroepen onder CIPAV | 23,2 % |
Deze percentages worden berekend over de omzet.
Voor iemand die bijvoorbeeld € 2.000 omzet uit een BNC-activiteit heeft, betekent 25,6% ongeveer € 512 sociale bijdragen.
Maar let op: dit zijn alleen de sociale lasten. De inkomstenbelasting komt daar in principe nog bij.
Dat is een belangrijk punt dat we in een volgend artikel uitgebreider zullen behandelen.
En de inkomstenbelasting?
Ook hier is de micro-entreprise relatief eenvoudig.
Bij het normale fiscale regime wordt niet je werkelijke winst belast.
De Franse fiscus past een forfaitaire aftrek toe op je omzet.
Voor 2026 zijn de belangrijkste forfaitaire aftrekken:
- 71 % voor bepaalde verkoopactiviteiten;
- 50 % voor commerciële of ambachtelijke dienstverlening;
- 34 % voor niet-commerciële dienstverlening, zoals veel vrije beroepen.
In mijn activiteit als agent-commercial in het onroerend goed viel ik onder “commerciële dienstverlening = BIC, met een aftrek van 21,2%
Bij een BNC-activiteit met bijvoorbeeld € 20.000 omzet wordt dus 34% van dit bedrag afgetrokken. De rest geef je op bij je persoonlijke aangifte inkomstenbelasting.
Een eenvoudig voorbeeld
Stel dat je als zelfstandige adviseur in Frankrijk € 30.000 omzet per jaar realiseert.
Je activiteit valt onder BNC.
Dan kun je het principe ongeveer als volgt voorstellen:
Omzet: € 30.000
↓
Sociale bijdragen: 25,6% = € 7.680
↓
Voor de inkomstenbelasting: forfaitaire aftrek van 34%
↓
Fiscale basis: € 19.800
Dit is slechts een vereenvoudigd voorbeeld. Je uiteindelijke belasting hangt onder andere af van je totale huishoudinkomen en je gekozen fiscale regeling.
Maar het voorbeeld laat wel goed zien hoe het systeem werkt.
Er bestaat ook een optie voor een forfaitaire inkomstenbelasting
Onder bepaalde voorwaarden kun je kiezen voor het zogenaamde:
versement libératoire de l’impôt sur le revenu
In dat geval betaal je de inkomstenbelasting die betrekking heeft op je micro-onderneming rechtstreeks samen met je sociale bijdragen, volgens een forfaitair percentage van je omzet.
Dat kan interessant zijn, maar niet automatisch voor iedereen.
Of het financieel voordelig is, hangt sterk af van je totale huishoudinkomen en je persoonlijke fiscale situatie.
Daarom geef ik dit niet als een standaardadvies aan iedere nieuwe micro-entrepreneur.
Hoeveel mag je maximaal omzetten?
Er zijn grenzen aan het gebruik van het micro-regime.
Voor 2026 zijn de belangrijkste jaarlijkse omzetgrenzen:
- € 203.100 voor verkoop van goederen en bepaalde vergelijkbare activiteiten;
- € 83.600 voor dienstverlening en bepaalde vormen van accommodatie.
Bij een gemengde activiteit gelden bovendien gecombineerde grenzen.
Wanneer je structureel (overschrijding gedurende twee opeenvolgende jaren) boven de toegestane grenzen uitkomt, moet je overstappen naar een ander fiscaal regime.
Voor de meeste kleine ondernemers is dat overigens geen probleem, aangezien de bedragen van de maximale omzet relatief hoog zijn.
Micro-entreprise betekent niet automatisch: geen btw
Veel mensen denken Micro-entreprise = geen TVA.
Dat klopt niet helemaal.
Een micro-entrepreneur kan gebruikmaken van de zogenaamde franchise en base de TVA
Wanneer je aan de voorwaarden voldoet, hoef je geen TVA aan je klanten te berekenen.
Maar de regels voor de btw hebben hun eigen omzetgrenzen, die niet hetzelfde zijn als de grenzen voor het micro-regime.
Je kunt dus in bepaalde situaties micro-entrepreneur zijn én TVA moeten rekenen.
Wees heel voorzichtig hier. Ik ben zelf volledig de mist ingegaan omdat ik simpelweg niet op de hoogte was van deze drempel. Ik factureerde dus geen BTW. Echter, twee jaar later kwam de fiscus met het verzoek of ik nog even € 5000 wilde overmaken omdat ik boven de BTW-drempel uitgekomen was. Met mijn verdediging dat het agentschap waarvoor ik werkte deze BTW al afgedragen had, hadden ze niets te maken. De fiscus heeft dus twee keer deze BTW geïnd. Woest was ik, maar na navraag bij een accountant heb ik besloten dit niet aan te vechten. Volgens hem had ik geen enkele kans om te winnen !
Het grote voordeel: weinig administratie
Voor iemand die slechts een beperkte activiteit wil uitoefenen, is dit waarschijnlijk het grootste voordeel.
Je hoeft niet noodzakelijk een uitgebreide boekhouding te voeren.
Je moet wel:
- je omzet bijhouden;
- je omzet aangeven bij de URSSAF en daarmee je sociale premies betalen
- je BTW-aangifte doen via de belastingdienst;
- je inkomsten correct aangeven voor de belasting;
- facturen maken volgens de Franse regels;
- en je zakelijke documenten bewaren.
Maar het systeem blijft veel eenvoudiger dan een klassieke onderneming met een uitgebreide boekhouding.
Het grote nadeel: je werkelijke kosten worden niet afgetrokken
En hier komen we bij de andere kant van het verhaal.
Stel dat je een activiteit hebt waarbij je veel kosten maakt.
Bijvoorbeeld:
- materiaal;
- een bedrijfswagen;
- grote investeringen;
- een kantoor;
- voorraad;
- dure software;
- veel reiskosten.
Bij een micro-entreprise kun je die werkelijke kosten niet van je omzet aftrekken!
Je fiscale systeem werkt met een forfaitaire aftrek.
Dat kan zeer interessant zijn als je weinig kosten hebt.
Maar wanneer je veel zakelijke kosten hebt, kan een ander regime financieel interessanter worden.
Voor wie is een micro-entreprise bijzonder interessant?
Ik zou het vooral interessant vinden voor iemand die:
✔ alleen werkt
De micro-entreprise is een individuele onderneming. Je hebt dus geen aandeelhouders of associés.
✔ relatief weinig zakelijke kosten heeft
Bijvoorbeeld een consultant die vooral zijn kennis verkoopt.
✔ een beperkte omzet verwacht
Voor een kleine activiteit is de administratieve eenvoud een groot voordeel.
✔ eerst wil testen
Je kunt relatief eenvoudig ontdekken of een idee in de praktijk levensvatbaar is.
✔ niet meteen personeel nodig heeft
Voor een kleine zelfstandige activiteit is een eenvoudige structuur vaak voldoende.
Voor wie is het minder interessant?
Ik zou eerder naar een andere ondernemingsvorm kijken wanneer:
- je veel zakelijke kosten hebt;
- je grote investeringen moet doen;
- je onderneming snel wil laten groeien;
- je met partners wilt ondernemen;
- je personeel wilt aannemen;
- je omzet snel richting de micro-grenzen gaat;
- of je fiscale situatie een andere structuur aantrekkelijk maakt.
In die gevallen kunnen bijvoorbeeld een EI au réel, EURL of SASU interessanter zijn.
Daarom is mijn advies altijd:
kies niet automatisch voor de micro-entreprise alleen omdat het de eenvoudigste oplossing is.
De eenvoudigste oplossing is niet noodzakelijk de goedkoopste of de beste. Dat gezegd hebbende: je kan, als je op een gegeven moment structureel over de omzetgrens gaat, van statuut veranderen.
Frankrijk versus Nederland
Voor een Nederlander is het interessant om de micro-entreprise te vergelijken met het Nederlandse systeem.
Er bestaat geen perfecte één-op-één vertaling.
De Nederlandse eenmanszaak komt juridisch gezien dichter bij de Franse entreprise individuelle.
De micro-entreprise is vooral een vereenvoudigd fiscaal en sociaal regime dat op een dergelijke individuele onderneming kan worden toegepast.
| Nederland | Frankrijk |
|---|---|
| Eenmanszaak | Entreprise individuelle |
| Verschillende fiscale regelingen | Micro-fiscaal regime mogelijk |
| BTW | TVA |
| Inschrijving KVK | Registratie via INPI |
| Sociale lasten | Cotisations sociales via URSSAF |
| Winst als belangrijke fiscale basis | Bij micro vaak forfaitaire berekening op basis van omzet |
Het Franse systeem kan daardoor voor een kleine activiteit eenvoudiger aanvoelen, maar de manier waarop je inkomsten en kosten worden behandeld is anders.
Een interessant voorbeeld voor Nederlanders boven de 50
Stel dat je vanuit Nederland naar Frankrijk verhuist en je hebt al een pensioen of andere inkomsten.
Je wilt daarnaast nog een kleine activiteit beginnen van bijvoorbeeld € 800 tot € 1.500 omzet per maand.
Dan kan een micro-entreprise heel interessant zijn.
Je hoeft geen ingewikkelde onderneming op te zetten om een relatief kleine activiteit uit te oefenen.
Maar juist bij iemand die al pensioen of andere inkomsten heeft, moet je het totaalplaatje bekijken:
- sociale bijdragen;
- inkomstenbelasting;
- pensioen;
- ziektekostenverzekering;
- eventuele CFE;
- en de invloed op je totale Franse fiscale situatie.
Daarom zou ik bij een dergelijke situatie nooit alleen kijken naar:
“Hoeveel belasting betaal ik over mijn bedrijf?”
Je moet kijken naar:
“Wat houd ik uiteindelijk netto over van mijn activiteit, rekening houdend met mijn hele persoonlijke situatie?”
Mijn persoonlijke tip
Als je na je emigratie naar Frankrijk een kleine activiteit met weinig kosten wilt beginnen, zou ik de micro-entreprise zeker als eerste mogelijkheid onderzoeken.
Maar ik zou hem niet automatisch kiezen.
Maak eerst een eenvoudige berekening:
verwachte omzet minus sociale bijdragen minus belastingen minus werkelijke kosten
= wat je uiteindelijk werkelijk overhoudt
En vergelijk dat vervolgens met een ander mogelijk statuut.
Dat hoeft helemaal geen ingewikkelde studie te zijn. Voor een kleine activiteit kan een eenvoudige berekening al heel veel duidelijk maken.
Mijn persoonlijke tip: laat je vooral niet verleiden door het woord “micro”. Een micro-entreprise kan administratief klein zijn, maar de financiële gevolgen kunnen dat voor jou persoonlijk natuurlijk wel degelijk zijn.
Tot slot
De micro-entreprise is voor veel Nederlanders die in Frankrijk een kleine zelfstandige activiteit willen beginnen meestal de beste oplossing.
De oprichting en administratie zijn relatief eenvoudig en de sociale bijdragen worden rechtstreeks gekoppeld aan de gerealiseerde omzet.
Maar het systeem heeft ook duidelijke beperkingen. Vooral wanneer je veel zakelijke kosten hebt, grote investeringen doet of je onderneming snel wilt laten groeien, kan een andere structuur beter passen.
Mijn advies: zie de micro-entreprise als een interessante mogelijkheid, maar niet als een standaardoplossing. Kijk eerst naar je activiteit, je verwachte omzet, je kosten en vooral naar je persoonlijke fiscale situatie.
Voor een Nederlander die na zijn emigratie naar Frankrijk nog een kleine activiteit wil uitoefenen, kan het echter precies de eenvoud bieden die je zoekt.
In het volgende artikel bekijken we daarom de belangrijkste alternatieven en de vraag: micro-entreprise of een ander statuut — wat past bij mij?
Micro-entreprise of een ander statuut: wat past bij mij ?
Wanneer je in Frankrijk een eigen activiteit wilt beginnen, lijkt de micro-entreprise vaak de meest logische keuze. De oprichting is eenvoudig, de administratie is beperkt en je betaalt je sociale bijdragen grotendeels op basis van je omzet.
Maar dat betekent niet dat een micro-entreprise altijd de beste oplossing is.
Zodra je onderneming groter wordt, veel kosten maakt, personeel wilt aannemen of met iemand anders wilt samenwerken, kunnen andere vormen interessanter worden. Frankrijk kent verschillende mogelijkheden, en het is daarom verstandig om niet alleen te vragen:
“Wat is het eenvoudigste statuut?”
maar vooral:
“Welk statuut past het beste bij mijn activiteit en mijn persoonlijke situatie?”
Eerst een belangrijk onderscheid
Een van de eerste dingen die je moet begrijpen, is dat ondernemingsvorm en belastingregime niet precies hetzelfde zijn.
Een entreprise individuelle is bijvoorbeeld een juridische ondernemingsvorm. Daarbinnen kun je onder bepaalde voorwaarden gebruikmaken van het micro-regime.
De micro-entreprise is dus geen Franse tegenhanger van een Nederlandse BV. Het is in feite een vereenvoudigd fiscaal en sociaal regime van de entreprise individuelle.
Daarnaast bestaan er echte vennootschappen, zoals:
- EURL
- SASU
- SARL
- SAS
Voor iemand die alleen begint, zijn vooral micro-entreprise, entreprise individuelle, EURL en SASU interessant.
De belangrijkste mogelijkheden naast elkaar
| Micro-entreprise | Entreprise individuelle (réel) | EURL | SASU | |
|---|---|---|---|---|
| Alleen ondernemen | ✅ | ✅ | ✅ | ✅ |
| Administratie | ⭐ Zeer eenvoudig | Gemiddeld | Complexer | Complexer |
| Boekhouding | Beperkt | Uitgebreider | Volwaardige boekhouding | Volwaardige boekhouding |
| Werkelijke kosten aftrekken | ❌ | ✅ | ✅ | ✅ |
| Sociale bijdragen | Op basis van omzet | Op basis van inkomen/winst | Afhankelijk van positie | Vooral gekoppeld aan vergoeding |
| Vennootschap | ❌ | ❌ | ✅ | ✅ |
| Partner/aandeelhouder mogelijk | ❌ | ❌ | ❌ | ❌ |
| Personeel aannemen | ✅ mogelijk | ✅ | ✅ | ✅ |
| Geschikt voor groei | Beperkt | Goed | Goed | Zeer goed |
| Opstartkosten/formaliteiten | Laag | Laag | Hoger | Hoger |
Deze tabel is bewust vereenvoudigd. Vooral de sociale bijdragen en fiscale behandeling van EURL en SASU zijn afhankelijk van de precieze situatie.
Maar voor een eerste keuze geeft hij een goed beeld.
1. Micro-entreprise: eenvoudig beginnen
Voor een Nederlander die in Frankrijk een kleine activiteit met weinig kosten wil beginnen, zou ik hier meestal als eerste naar kijken.
Denk bijvoorbeeld aan:
- advieswerk;
- coaching;
- freelance werkzaamheden;
- vertalingen;
- online diensten;
- persoonlijke begeleiding;
- kleine ambachtelijke activiteiten.
De administratie is relatief eenvoudig: Je geeft 1x per trimester je omzetcijfer aan op de site auroentrepreneur (=URSSAF). Op basis van dit cijfer berkent de site direct het bedrag van je sociale lasten, en je betaalt die direkt. Je bewaart alleen de facturen die je zelf stuurt. Facturen van kosten zijn niet relevant want je hebt geen aftrekposten. Daarnaast moet je, als je de drempel van de TVA (=BTW) overschrijdt, maandelijks een aangifte hiervan doen in de “espace professionnel” van de belastingdienst. Deze drempel voor 2026 is € 37.500
Voor 2026 bedraagt de omzetgrens voor diensten in het algemeen €83.600 per jaar. Voor verkoopactiviteiten ligt de grens op €203.100.
Het grote voordeel
Je kunt relatief eenvoudig beginnen zonder meteen een ingewikkelde onderneming te moeten opbouwen.
Het grote nadeel
Je kunt je werkelijke zakelijke kosten niet afzonderlijk aftrekken. Het fiscale systeem werkt met een forfaitaire aftrek.
Daarom is de micro-entreprise vooral interessant wanneer je kosten relatief laag zijn.
2. Entreprise individuelle au réel
Je kunt ook als zelfstandige werken zonder het micro-regime.
Dan blijf je een entrepreneur individuel, maar je valt onder een zogenaamd régime réel of, voor bepaalde BNC-activiteiten, het régime de la déclaration contrôlée.
Het grote verschil is dat je dan werkt met je werkelijke inkomsten en werkelijke kosten.
Dat kan interessant worden wanneer je bijvoorbeeld:
- een kantoor hebt;
- een auto voor je onderneming gebruikt;
- veel materiaal koopt;
- aanzienlijke reiskosten hebt;
- investeringen moet doen;
- of simpelweg zoveel kosten hebt dat de forfaitaire aftrek van het micro-regime niet meer aantrekkelijk is.
Frankrijk kent naast het micro-regime verschillende regimes waarbij de werkelijke resultaten worden aangegeven.
Een interessant alternatief
Je hoeft dus niet automatisch een vennootschap op te richten zodra de micro-entreprise niet meer geschikt is.
Soms is dezelfde entreprise individuelle behouden, maar overstappen naar het réel de eenvoudigste oplossing.
Dat wordt nogal eens vergeten.
3. EURL: een echte vennootschap
De EURL (Entreprise unipersonnelle à responsabilité limitée) is een vennootschap met één aandeelhouder.
Hier wordt het verschil met een micro-entreprise duidelijker.
Je hebt een echte vennootschap met:
- een eigen juridische structuur;
- statuten;
- een gérant;
- een boekhouding;
- en specifieke fiscale en sociale regels.
Een EURL kan bijvoorbeeld interessant zijn wanneer je onderneming serieuzer wordt en je meer structuur wilt.
Een belangrijk voordeel is dat je werkelijke kosten kunt verwerken.
De EURL valt standaard onder de inkomstenbelasting, maar kan onder voorwaarden voor de vennootschapsbelasting (impôt sur les sociétés) kiezen.
Voor wie?
Ik zou bijvoorbeeld aan een EURL denken wanneer:
“Ik werk alleen, maar ik heb inmiddels een echte onderneming met behoorlijke omzet en kosten.”
4. SASU: vooral interessant voor groei
De SASU (Société par actions simplifiée unipersonnelle) is eveneens een vennootschap met één aandeelhouder.
Ze biedt veel flexibiliteit bij de organisatie van de onderneming en kan interessant zijn wanneer je vanaf het begin een onderneming wilt bouwen die later eventueel groter wordt.
De sociale positie van de bestuurder verschilt bovendien van die van de gérant van een EURL. Een bestuurder van een SASU valt, wanneer hij wordt beloond, in beginsel onder het algemene socialezekerheidsstelsel als assimilé salarié.
Dat betekent echter niet dat je automatisch dezelfde sociale bescherming hebt als een gewone werknemer op alle punten.
De SASU heeft bovendien meer administratieve verplichtingen en doorgaans hogere kosten dan een micro-entreprise.
Voor een heel kleine activiteit zou ik daarom niet zonder goede reden voor een SASU kiezen.
5. SARL: wanneer je samen met iemand onderneemt
De SARL – Société à responsabilité limitée – is een van de klassieke Franse ondernemingsvormen. Het belangrijkste verschil met de micro-entreprise, EURL of SASU is dat je hier minstens twee associés nodig hebt.
De SARL kan dus interessant zijn wanneer bijvoorbeeld:
- je samen met je partner een onderneming begint;
- je met een vriend of zakenpartner wilt ondernemen;
- meerdere personen kapitaal in de onderneming willen investeren;
- je een onderneming wilt opbouwen die groter is dan een eenvoudige zelfstandige activiteit.
De aansprakelijkheid van de associés is in principe beperkt tot hun inbreng in het kapitaal. Er is bovendien geen wettelijk minimumkapitaal vereist. Een SARL moet wel statuten hebben, een gérant benoemen en officieel worden geregistreerd.
De gérant
De persoon die de dagelijkse leiding heeft, is de gérant.
Zijn sociale positie hangt onder andere af van zijn aandeel in de SARL.
Een gérant majoritaire valt onder het socialezekerheidsstelsel van zelfstandigen. Een gérant minoritaire of égalitaire valt daarentegen onder het algemene socialezekerheidsstelsel als assimilé salarié.
Dat verschil is belangrijk en kan gevolgen hebben voor de sociale bijdragen en de sociale bescherming.
SARL of SAS?
Voor iemand die met één of meerdere partners een onderneming wil beginnen, komen vooral SARL en SAS in beeld.
De SARL heeft een vrij duidelijk wettelijk kader. De SAS biedt daarentegen meer vrijheid om de interne organisatie van de onderneming in de statuten te regelen.
Welke van de twee het beste is, hangt onder andere af van de gewenste organisatie, de rol van de associés, de beloning van de dirigeants en de fiscale en sociale gevolgen.
Mijn persoonlijke tip: als je samen met je partner of een zakenpartner een onderneming wilt beginnen, zou ik niet alleen kijken naar de naam van de rechtsvorm. De keuze tussen SARL en SAS kan belangrijke fiscale en sociale gevolgen hebben. Laat die keuze daarom vooraf goed bekijken.
Nog even een overzicht:
| Micro-entreprise | EI au réel | EURL | SARL | SASU | |
|---|---|---|---|---|---|
| Alleen ondernemen | ✅ | ✅ | ✅ | ❌ | ✅ |
| Samen ondernemen | ❌ | ❌ | ❌ | ✅ | ❌ |
| Werkelijke kosten aftrekken | ❌ | ✅ | ✅ | ✅ | ✅ |
| Vennootschap | ❌ | ❌ | ✅ | ✅ | ✅ |
| Geschikt voor groei | Beperkt | Goed | Goed | Goed | Zeer goed |
Wanneer zou ik welke vorm kiezen?
Je kunt het in eerste instantie ongeveer zo bekijken:
🟢 Je wilt klein beginnen
Bijvoorbeeld: €500 – €2.000 omzet per maand
en je hebt weinig kosten.
→ Micro-entreprise
Dat is waarschijnlijk de eerste mogelijkheid die ik zou onderzoeken.
🟡 Je hebt veel zakelijke kosten
Bijvoorbeeld: €3.000 omzet per maand
maar daarnaast behoorlijke kosten voor materiaal, auto, kantoor of andere investeringen.
→ De entreprise individuelle au réel
kan interessanter worden.
🟠 Je onderneming groeit
Je hebt een behoorlijke omzet, wilt investeren en wilt de onderneming verder ontwikkelen.
→ EURL of SASU
kunnen dan interessanter worden.
🔴 Je wilt samen met iemand ondernemen
Een micro-entreprise kan geen partners of aandeelhouders hebben. Als je met één of meer andere personen eigenaar wilt worden van de onderneming, heb je dus een andere juridische structuur nodig.
Bijvoorbeeld:
→ SARL
→ SAS
afhankelijk van de situatie.
Een voorbeeld uit de praktijk
Stel dat een Nederlander naar Frankrijk verhuist en besluit om zelfstandig advies te geven.
Hij verwacht:
€24.000 omzet per jaar en heeft slechts €2.000 zakelijke kosten.
Voor zo’n activiteit ligt een micro-entreprise voor de hand.
De administratie blijft eenvoudig en het feit dat de werkelijke kosten niet afzonderlijk aftrekbaar zijn, is waarschijnlijk geen groot probleem.
Maar stel dat dezelfde persoon een bedrijf begint waarbij hij:
- €60.000 omzet heeft;
- €20.000 materiaal koopt;
- €8.000 aan auto- en reiskosten heeft;
- en daarnaast een kantoor huurt.
Dan wordt het een heel ander verhaal.
In dat geval kan het fiscale voordeel van de micro-entreprise verdwijnen, omdat de werkelijke kosten aanzienlijk hoger zijn dan de forfaitaire aftrek waarop het micro-regime gebaseerd is.
Dat is precies het moment waarop je verder moet kijken.
En hoe zit het met de aansprakelijkheid?
Ook hier bestaat soms een verkeerd beeld.
Sinds de hervorming van de entrepreneur individuel is het privévermogen van de ondernemer in principe beter afgescheiden van het professionele vermogen. De onderneming en de ondernemer blijven echter geen twee volledig aparte rechtspersonen zoals bij een SASU of EURL.
Daarom moet je niet uitsluitend voor een vennootschap kiezen met het argument:
“Dan is mijn privévermogen beschermd.”
De werkelijkheid is genuanceerder.
De aard van je activiteit, eventuele leningen, persoonlijke garanties en de manier waarop je onderneming wordt gefinancierd spelen allemaal een rol.
Frankrijk versus Nederland
Vooral het volgende is belangrijk: In Nederland kennen we bijvoorbeeld de eenmanszaak en de BV.
In Frankrijk zijn de mogelijkheden anders georganiseerd.
Je kunt het ongeveer zo vergelijken:
| Nederland | Frankrijk |
|---|---|
| Eenmanszaak | Entreprise individuelle |
| Vereenvoudigde fiscale behandeling kleine ondernemer | Micro-entreprise |
| BV | SARL / SAS |
| Eenpersoons-BV | EURL / SASU |
| KVK | INPI / Guichet unique |
| BTW | TVA |
Maar deze vergelijking is niet één-op-één.
Een Franse EURL is bijvoorbeeld niet simpelweg een Franse BV.
Het is daarom beter om naar de Franse regels zelf te kijken dan Nederlandse begrippen rechtstreeks te vertalen.
Een belangrijke vraag voor Nederlanders die naar Frankrijk emigreren
Je ondernemingsvorm moet niet alleen passen bij je bedrijf, maar ook bij je privésituatie.
Iemand van 30 jaar die een onderneming wil opbouwen met een omzet van €150.000 heeft een heel andere situatie dan iemand van 60 die na zijn emigratie nog tien jaar een kleine activiteit wil uitoefenen.
Bij die tweede persoon kunnen bijvoorbeeld ook een bestaand pensioen, de ziektekostenverzekering, de pensioenopbouw en het totale huishoudinkomen een rol spelen.
Daarom zou ik nooit zeggen:
“De SASU is beter dan de micro-entreprise.”
Of:
“Een micro-entreprise is altijd de goedkoopste.”
Dat soort algemene uitspraken zijn te simpel.
Zie hier een praktische beslisboom:
Ga verder
Kijk naar een vennootschap
Micro-entreprise
Ga verder
EI au réel
Micro-entreprise blijft mogelijk
EURL of SASU
Micro-entreprise / EI
Mijn persoonlijke tip
Als je vanuit Nederland naar Frankrijk verhuist en je wilt een kleine zelfstandige activiteit beginnen, zou ik niet meteen beginnen met het bestuderen van alle mogelijke Franse vennootschappen.
Begin eenvoudig.
Vraag jezelf eerst af:
Wat ga ik doen?
Hoeveel omzet verwacht ik?
Welke kosten heb ik?
Werk ik alleen?
Wil ik klein blijven of wil ik groeien?
Wanneer je die vijf vragen kunt beantwoorden, wordt de keuze al een stuk eenvoudiger.
Dus: als je een kleine activiteit met weinig kosten wilt beginnen, zou ik de micro-entreprise als uitgangspunt nemen en vervolgens controleren of er een goede reden is om voor iets anders te kiezen.
Niet andersom.
Tot slot
Voor de meeste Nederlanders die na hun emigratie naar Frankrijk klein en zelfstandig willen beginnen, is de micro-entreprise een logische eerste mogelijkheid. Maar zodra de omzet, de kosten of de ambities groter worden, kunnen een entreprise individuelle au réel, EURL of SASU interessanter zijn.
De juiste keuze hangt dus niet alleen af van de hoeveelheid belasting die je betaalt. Ook administratie, sociale bescherming, kosten, groei en je persoonlijke situatie spelen een rol.
Er bestaat geen “beste” Franse ondernemingsvorm voor iedereen. Er bestaat alleen een vorm die op een bepaald moment het beste bij jouw situatie past.
En misschien wel het belangrijkste: je hoeft je keuze niet te zien als een beslissing voor de rest van je leven. Een onderneming kan groeien en je structuur kan veranderen wanneer je situatie verandert. De Franse overheid voorziet daar ook in.
Een onderneming oprichten: de administratieve stappen
Je hebt je idee, je weet wat je wilt gaan doen en je hebt inmiddels ook nagedacht over de juiste ondernemingsvorm.
Dan komt het moment waar veel Nederlanders tegenop zien: de Franse administratie.
En eerlijk gezegd begrijp ik dat wel. Franse formulieren zijn niet altijd even duidelijk en je krijgt al snel te maken met termen die je in Nederland niet kent.
Maar het goede nieuws is dat het tegenwoordig allemaal een stuk overzichtelijker is geworden.
Sinds 1 januari 2023 verlopen de officiële formaliteiten voor het oprichten, wijzigen en beëindigen van een onderneming via één centraal systeem: het Guichet unique, dat wordt beheerd door de INPI.
Je hoeft dus niet meer zelf uit te zoeken bij welke verschillende instantie je je onderneming moet inschrijven.
Hier de administratieve stappen in één oogopslag:
Gereglementeerd beroep?
Guichet unique
INPI, INSEE en andere instanties
Sociale en fiscale registratie
Je onderneming is officieel geregistreerd
1. Begin met je activiteit
Voordat je een formulier opent, moet je precies weten wat je gaat doen.
Dat klinkt vanzelfsprekend, maar het is belangrijker dan je misschien denkt.
De Franse administratie maakt onderscheid tussen verschillende soorten activiteiten, zoals:
- commerciële activiteiten;
- ambachtelijke activiteiten;
- dienstverlening;
- vrije beroepen;
- landbouwactiviteiten;
- gereglementeerde beroepen.
De omschrijving van je activiteit heeft vervolgens invloed op de manier waarop je onderneming wordt geregistreerd en op bepaalde fiscale en sociale aspecten.
De INPI adviseert daarom om vóór de registratie eerst te controleren of je activiteit eventueel gereglementeerd is en of je aan bepaalde diploma-, ervaring- of vergunningsvoorwaarden moet voldoen.
Mijn advies: neem de tijd om je activiteit goed te omschrijven voordat je met de registratie begint.
2. Kies je ondernemingsvorm
Dit hebben we in het vorige artikel uitgebreid besproken.
Je moet bijvoorbeeld beslissen tussen:
- micro-entreprise;
- entreprise individuelle;
- EURL;
- SASU;
- SARL;
- SAS.
Voor iemand die alleen en kleinschalig begint, zal de micro-entreprise vaak de eenvoudigste oplossing zijn.
Maar zoals we hebben gezien, is dat niet automatisch de beste keuze.
De INPI biedt voor verschillende ondernemingsvormen afzonderlijke procedures aan, waaronder EI, EURL, SASU en SARL.
3. Controleer of je activiteit gereglementeerd is
Dit is een stap die ik zeker niet zou overslaan.
Voor sommige beroepen heb je bijvoorbeeld nodig:
- een bepaald diploma;
- een beroepskwalificatie;
- een vergunning;
- een registratie bij een beroepsorganisatie;
- of een specifieke verzekering.
Dat geldt bijvoorbeeld voor bepaalde ambachtelijke en professionele activiteiten.
De INPI kan je registratie uitvoeren, maar is niet de instantie die bepaalt of jij inhoudelijk aan de voorwaarden van een gereglementeerd beroep voldoet. Daarvoor moet je bij de bevoegde beroepsorganisatie of overheidsinstantie zijn.
4. Maak een account aan bij het Guichet unique
De daadwerkelijke registratie gebeurt online via het beveiligde e-procédures-portaal van de INPI.
Als je daar nog geen account hebt, moet je er eerst één aanmaken.
Afhankelijk van de gekozen methode kun je onder andere gebruikmaken van FranceConnect+ of een INPI Connect-account.
Voor veel Nederlanders is dit een van de eerste momenten waarop ze merken dat een goede beheersing van het Franse administratieve vocabulaire handig is.
Woorden als:
établissement, activité principale, bénéficiaire effectif, options fiscales, régime social
komen allemaal voorbij.
5. Vul de aanvraag in
Je begint vervolgens een nieuwe formaliteit:
Créer, modifier ou cesser une entreprise
en kiest vervolgens: Créer une entreprise.
Daarna wordt je door een aantal rubrieken geleid.
Welke vragen je precies krijgt, hangt af van de ondernemingsvorm en de activiteit.
Je kunt onder andere informatie moeten invullen over:
- jezelf;
- je woonplaats;
- de onderneming;
- de vestigingsplaats;
- de activiteiten;
- eventuele handelsnaam;
- fiscale opties;
- sociale situatie;
- eventuele andere betrokken personen.
Bij een vennootschap komen daar bijvoorbeeld gegevens over de associés en de bénéficiaires effectifs bij.
6. De vestiging (établissement)
Een begrip dat je tijdens de registratie regelmatig tegenkomt is: établissement
Dat betekent in deze context de plaats waar je onderneming haar activiteit uitoefent.
Dat kan bijvoorbeeld zijn:
- je woning;
- een kantoor;
- een winkel;
- een werkplaats.
Ook wanneer je vanuit huis werkt, moet je dit correct aangeven.
Je moet bovendien je activiteit(en) zo goed mogelijk categoriseren. De INPI gebruikt deze informatie onder andere voor de administratieve classificatie van je onderneming.
7. Documenten toevoegen
Daarna komt het gedeelte dat veel mensen het meest vervelend vinden: les pièces justificatives.
Je moet de gevraagde documenten digitaal toevoegen, meestal als PDF.
Welke documenten nodig zijn, hangt af van de informatie die je eerder hebt ingevuld en dus van de gekozen ondernemingsvorm en activiteit.
Afhankelijk van je situatie kan het bijvoorbeeld gaan om:
- identiteitsbewijs;
- bewijs van adres;
- verklaring over bepaalde persoonlijke situaties;
- documenten met betrekking tot de onderneming;
- statuten bij een vennootschap;
- documenten betreffende gereglementeerde activiteiten.
Let op: niet iedereen krijgt dezelfde lijst met documenten.
Daarom zou ik geen algemene lijst op je website zetten alsof die voor iedere ondernemer geldt.
8. Controleer alles voordat je ondertekent
Dit is misschien wel het belangrijkste praktische advies van dit hele artikel.
Lees het dossier nog één keer volledig door voordat je het ondertekent.
Controleer vooral:
- je naam;
- je adres;
- de omschrijving van je activiteit;
- de gekozen ondernemingsvorm;
- de fiscale opties;
- de gegevens van de vestiging;
- de toegevoegde documenten.
Bij de INPI-procedure betekent « Valider le dossier » bovendien nog niet dat alles klaar is. Daarna moet de formaliteit nog worden ondertekend en, wanneer van toepassing, betaald.
Na ondertekening kun je de aanvraag niet zomaar meer aanpassen.
9. Betalen
Afhankelijk van de aard van de onderneming kunnen er kosten verbonden zijn aan de formaliteit.
De tarieven zijn gereglementeerd en verschillen volgens de aard van de activiteit en de ondernemingsvorm.
Bij bepaalde eenvoudige ondernemingsvormen zijn de kosten beperkt.
Maar bij het oprichten van een vennootschap kunnen daarnaast andere kosten ontstaan, bijvoorbeeld voor:
- het opstellen van statuten;
- publicatie van een wettelijke aankondiging;
- juridische begeleiding;
- een accountant.
Daarom is « een onderneming oprichten kost bijna niets » alleen waar voor bepaalde eenvoudige situaties.
10. Wat gebeurt er nadat je de aanvraag hebt verstuurd?
Hier wordt het interessant.
Je aanvraag verdwijnt niet in een zwart gat.
Via je persoonlijke dashboard bij het Guichet unique kun je de voortgang volgen.
Na verzending wordt de formaliteit automatisch doorgegeven aan de bevoegde instanties. De INPI beschrijft het proces als volgt:
- de aanvraag wordt ontvangen;
- De INSEE kan een voorlopig SIREN-nummer toekennen;
- de aanvraag wordt doorgegeven aan de bevoegde instantie voor inhoudelijke controle;
- na goedkeuring wordt je onderneming officieel geregistreerd;
- de gegevens worden opgenomen in het Registre national des entreprises (RNE);
- de informatie wordt doorgegeven aan onder andere de DGFiP (belastingdienst) en ook aan de URSSAF (inning van de sociale lasten)
Je hoeft dus niet zelf na de registratie bij iedere instantie opnieuw dezelfde informatie in te dienen.
11. Je krijgt je SIREN en SIRET
Wanneer je onderneming officieel is geregistreerd, krijg je je officiële identificatienummers.
De twee belangrijkste zijn:
SIREN
→ identificeert je onderneming.
SIRET
→ identificeert een specifieke vestiging van je onderneming.
Het SIRET bestaat uit het SIREN plus een extra nummer dat de betreffende vestiging identificeert.
Deze nummers zul je daarna regelmatig tegenkomen op:
- facturen;
- officiële documenten;
- correspondentie met de overheid;
- belastingdocumenten;
- zakelijke administratie.
De registratiegegevens worden opgenomen in het RNE, en je kunt een officiële attestation d’immatriculation verkrijgen waarmee je het bestaan van je onderneming kunt aantonen.
En daarna begint het echte werk
Je onderneming is geregistreerd.
Maar daarmee is je administratie natuurlijk niet afgelopen.
Afhankelijk van je situatie krijg je vervolgens onder andere te maken met:
- URSSAF voor sociale bijdragen;
- DGFiP / Impôts voor belastingen;
- TVA wanneer je btw-plichtig bent;
- een eventuele CFE;
- facturatie;
- boekhouding of omzetregistratie;
- zakelijke verzekeringen;
- eventueel een accountant.
Het is daarom belangrijk om het verschil te zien tussen:
een onderneming oprichten
en
een onderneming correct beheren.
Dat zijn twee verschillende dingen.
Een belangrijk verschil met Nederland
Voor een Nederlander voelt het Franse systeem soms ingewikkeld aan omdat de structuur anders is.
In Nederland ga je voor de inschrijving van een onderneming in eerste instantie naar de Kamer van Koophandel.
In Frankrijk gebruik je het Guichet unique van de INPI.
Je hoeft dus niet zelf te bepalen of je bij de URSSAF, INSEE, een Chambre de Métiers, een greffe of een andere instantie moet beginnen.
Het Guichet unique verzamelt je gegevens en stuurt je dossier door naar de instanties die voor jouw situatie bevoegd zijn.
Dat is een grote vereenvoudiging ten opzichte van vroeger.
Wat kan er misgaan?
Een registratie kan vertraging oplopen wanneer bijvoorbeeld:
- informatie ontbreekt;
- een document niet correct is;
- de activiteit verkeerd is gecategoriseerd;
- een noodzakelijke vergunning ontbreekt;
- de gekozen ondernemingsvorm niet past bij de activiteit;
- of de bevoegde instantie aanvullende informatie nodig heeft.
Wanneer je dossier moet worden aangepast, krijg je daarvan een melding in je INPI-dashboard. Je moet de aanvraag dan via het Guichet unique regulariseren.
Mijn advies: raak niet meteen in paniek wanneer je dossier niet onmiddellijk wordt goedgekeurd. Kijk eerst rustig naar de reden van de melding.
Mijn persoonlijke tip
Ik heb in de loop der jaren gemerkt dat Nederlanders vaak één probleem hebben wanneer ze Franse administratie proberen te regelen:
ze willen te snel door het formulier heen.
Dat is begrijpelijk. Je wilt tenslotte gewoon beginnen met werken.
Maar bij de Franse administratie kan één verkeerde keuze aan het begin later voor behoorlijk wat extra werk zorgen.
Neem daarom liever een uurtje extra om je activiteit, ondernemingsvorm en fiscale opties goed te controleren voordat je op « Signer la demande » klikt.
En vooral: bewaar een kopie van alles wat je indient.
Ik zou een aparte digitale map maken met bijvoorbeeld:
Création entreprise – 2026
en daarin je aanvraag, documenten, ontvangstbewijzen, SIREN/SIRET en alle belangrijke correspondentie bewaren.
Dat klinkt misschien overdreven voor een kleine onderneming, maar geloof me: een jaar later ben je blij dat je alles bij elkaar hebt.
Samenvattend:
Een onderneming oprichten in Frankrijk is tegenwoordig administratief een stuk eenvoudiger dan vroeger. De meeste formaliteiten verlopen via één centraal online systeem, het Guichet unique van de INPI, dat je dossier vervolgens naar de bevoegde instanties doorstuurt.
De moeilijkheid zit daarom meestal niet meer in waar je je onderneming moet inschrijven, maar in het maken van de juiste keuzes vóór je de aanvraag indient.
Voor een Nederlander die het Franse systeem nog niet kent, kunnen vooral de Franse terminologie, de keuze van de activiteit en de fiscale en sociale opties lastig zijn.
Mijn advies: zie de registratie niet als een ingewikkelde bureaucratische hindernis, maar als de eerste stap van je onderneming. Neem er rustig de tijd voor en zorg dat alles vanaf het begin correct staat.
Belastingen voor ondernemers in Frankrijk
Wanneer je in Frankrijk een onderneming begint, krijg je natuurlijk ook met de Franse belastingdienst te maken: de Direction générale des Finances publiques (DGFiP).
Voor een Nederlandse ondernemer kan het Franse systeem in het begin behoorlijk verwarrend zijn. Je krijgt namelijk te maken met verschillende belastingen en heffingen, die bovendien afhangen van je ondernemingsvorm, je activiteit en je omzet.
Het goede nieuws is dat een kleine ondernemer meestal niet met alle Franse belastingen te maken krijgt.
In dit artikel geef ik daarom vooral een overzicht van de belastingen die voor een zelfstandige of kleine ondernemer relevant kunnen zijn.
De belangrijkste belastingen in één oogopslag
Je kunt de belangrijkste fiscale verplichtingen ongeveer als volgt verdelen:
1. Inkomstenbelasting
→ over het inkomen van de ondernemer
2. Impôt sur les sociétés (IS)
→ bij bepaalde vennootschappen
3. TVA
→ de Franse btw
4. CFE
→ lokale bedrijfsbelasting
5. CVAE
→ belasting op de toegevoegde waarde van ondernemingen, vooral relevant bij grotere ondernemingen
6. Belastingen op personeel
→ wanneer je werknemers in dienst hebt
Niet iedere ondernemer betaalt al deze belastingen.
Voor iemand die bijvoorbeeld als zelfstandige een kleine adviesactiviteit heeft, zijn vooral inkomstenbelasting, sociale bijdragen, TVA en CFE belangrijk.
En let op: sociale bijdragen zijn geen belastingen. Ze worden wel vaak in hetzelfde rijtje genoemd, maar ze hebben een andere functie.
1. Inkomstenbelasting: Impôt sur le revenu
Wanneer je als zelfstandige onderneemt als entrepreneur individuel, worden de inkomsten uit je onderneming in principe opgenomen in je persoonlijke Franse inkomstenbelasting.
De onderneming is dan fiscaal niet noodzakelijk een aparte belastingplichtige zoals een BV in Nederland.
Bij een micro-entreprise wordt de belastbare basis bijvoorbeeld forfaitair bepaald op basis van de omzet.
Dat betekent dat je niet simpelweg je volledige omzet als persoonlijk inkomen aangeeft.
Bij andere regimes wordt juist gekeken naar het werkelijke fiscale resultaat van de onderneming.
Een eenvoudig voorbeeld
Stel, je hebt een omzet van €30.000
Bij een micro-entreprise wordt vervolgens een forfaitaire aftrek toegepast die afhankelijk is van het soort activiteit.
Het bedrag dat uiteindelijk als belastbaar inkomen wordt beschouwd, is dus lager dan €30.000.
Je uiteindelijke inkomstenbelasting hangt vervolgens niet alleen van je onderneming af, maar van je totale persoonlijke en familiale fiscale situatie.
Dat is een belangrijk verschil met de manier waarop Nederlanders vaak naar een onderneming kijken.
2. Impôt sur les sociétés: vennootschapsbelasting
Wanneer je een vennootschap hebt, kan de onderneming zelf onderworpen zijn aan de Franse impôt sur les sociétés (IS).
Dat is de Franse vennootschapsbelasting.
Onder andere een SAS, SASU, SARL of EURL kan onder bepaalde omstandigheden onder de IS vallen of daarvoor kiezen. De precieze regels hangen af van de rechtsvorm en de gekozen fiscale behandeling. (economie.gouv.fr)
Het grote verschil met een micro-entreprise is dat de onderneming dan als afzonderlijke fiscale entiteit wordt behandeld.
Je moet daarom onderscheid maken tussen:
belasting van de onderneming en belasting van de ondernemer persoonlijk.
Wanneer je jezelf vervolgens bijvoorbeeld salaris of dividend uitkeert, kunnen daar opnieuw fiscale gevolgen aan verbonden zijn.
3. TVA: de Franse btw
De Franse btw heet:
TVA – Taxe sur la valeur ajoutée.
Dit is in principe dezelfde belasting die we in Nederland kennen als btw, maar de regels en drempels zijn niet identiek.
Bij een kleine onderneming kun je onder bepaalde voorwaarden gebruikmaken van de:
franchise en base de TVA.
Je berekent dan geen TVA aan je klanten.
Maar zodra je onderneming bepaalde omzetgrenzen overschrijdt of je vrijwillig voor btw-heffing kiest, moet je wel TVA aanrekenen en vervolgens aan de Franse belastingdienst afdragen.
Belangrijk om je te realiseren: een micro-entreprise is dus niet automatisch vrijgesteld van TVA.
Je kunt dus wel degelijk TVA-plichtig zijn !!
Dit is een van de punten waar Nederlanders die in Frankrijk beginnen regelmatig de mist in gaan (onder andere ik).
4. CFE: de Franse lokale bedrijfsbelasting
Een belasting waar veel kleine ondernemers pas achter komen nadat ze hun onderneming hebben opgericht, is de:
CFE – Cotisation foncière des entreprises.
Dit is een lokale bedrijfsbelasting.
De CFE wordt onder andere gebaseerd op de waarde van de bedrijfsruimte of, in bepaalde situaties, op een minimale grondslag die afhankelijk is van de omzet en de gemeente.
Ook wanneer je vanuit huis werkt, kan CFE verschuldigd zijn.
De CFE wordt door de gemeente of intercommunale overheid vastgesteld en geïnd via de fiscale administratie.
Goed om te weten:
Voor een onderneming die net is gestart geldt in het algemeen een vrijstelling voor het eerste kalenderjaar. Vanaf het daaropvolgende jaar kan CFE verschuldigd worden. (economie.gouv.fr)
Er bestaan bovendien vrijstellingen voor bepaalde activiteiten en situaties.
Het bedrag kan daarom behoorlijk verschillen van de ene ondernemer en gemeente tot de andere.
Mijn persoonlijke tip: vergeet CFE niet mee te nemen wanneer je berekent wat je onderneming je werkelijk kost.
Ikzelf betaalde over mijn activiteit als “agent-commercial” in het onroerend goed ongeveer € 500 per jaar.
5. CVAE: vooral voor grotere ondernemingen
De CVAE – Cotisation sur la valeur ajoutée des entreprises is eveneens een lokale economische belasting.
Voor een kleine zelfstandige zal deze belasting niet van toepassing zijn.
De CVAE is vooral relevant voor ondernemingen die een bepaalde omzet bereiken.
6. Belastingen wanneer je werknemers hebt
Zodra je personeel in dienst neemt, wordt de fiscale en administratieve situatie aanzienlijk uitgebreider.
Je krijgt dan onder andere te maken met:
- loonadministratie;
- sociale bijdragen;
- inkomstenbelasting die via de werkgever wordt ingehouden;
- bepaalde werkgeversbijdragen;
- mogelijk verschillende specifieke heffingen afhankelijk van de activiteit en omvang van de onderneming.
Dit is een van de redenen waarom een onderneming met personeel administratief een heel andere situatie is dan een zelfstandige die alleen werkt.
Voor iemand die een kleine activiteit naast zijn pensioen begint, is dit meestal niet relevant.
Maar voor iemand die een onderneming wil uitbouwen, moet dit vanaf het begin worden meegenomen in de financiële planning.
Belastingen versus sociale bijdragen
Dit onderscheid vind ik zo belangrijk dat ik het nog eens apart wil benadrukken. Ikzelf heb dit systeem niet begrepen in het begin omdat ik de indruk had dat in mijn bijdragen aan de URSSAF de inkomstenbelasting al inbegrepen was.
Wanneer je als micro-entrepreneur dus een bepaald percentage van je omzet aan de URSSAF betaalt, is dat geen inkomstenbelasting.
Je hebt in grote lijnen:
Omzet
↓
sociale bijdragen → URSSAF
inkomstenbelasting → DGFiP
eventuele TVA
eventuele CFE
Dat zijn verschillende verplichtingen.
Je kunt dus niet zeggen:
“Ik betaal 25,6% aan de URSSAF, dus ik heb ongeveer 25% belasting betaald.”
Nee.
De sociale bijdragen en de inkomstenbelasting zijn twee verschillende zaken.
Frankrijk versus Nederland
Voor een Nederlander is het Franse systeem in eerste instantie misschien wat moeilijk te vergelijken met Nederland.
Toch zijn er duidelijke overeenkomsten:
| Nederland | Frankrijk |
|---|---|
| Inkomstenbelasting | Impôt sur le revenu |
| Vennootschapsbelasting | Impôt sur les sociétés (IS) |
| BTW | TVA |
| Lokale ondernemersheffingen | CFE / andere lokale heffingen |
| Belastingdienst | DGFiP |
| Sociale bijdragen zelfstandige | Cotisations sociales / URSSAF |
Maar er is één belangrijk verschil in benadering.
In Nederland kijk je als ondernemer vaak sterk naar je winst.
Bij een micro-entreprise in Frankrijk speelt juist de omzet een veel belangrijkere rol bij de berekening van sociale bijdragen en, afhankelijk van het regime, de fiscale behandeling.
Dat maakt het Franse systeem voor kleine ondernemers eenvoudig, maar soms ook verrassend.
Hoe weet ik hoeveel ik uiteindelijk moet betalen?
Zoals je uit bovenstaande al wel heb kunnen concluderen is daar geen simpel antwoord op te geven. Maar ik kan je daarbij wel helpen om een correcte schatting te maken.
Je uiteindelijke lasten hangen af van:
- je rechtsvorm;
- je fiscale regime;
- je activiteit;
- je omzet;
- je werkelijke kosten;
- je TVA-situatie;
- je gezinssituatie;
- je andere inkomsten;
- en je woonplaats.
Voor een Nederlander die naar Frankrijk verhuist en daar een onderneming begint, moet bovendien het Franse en Nederlandse fiscale plaatje samen worden bekeken wanneer er nog Nederlandse inkomsten of bezittingen zijn.
Dat is precies waarom twee ondernemers met dezelfde omzet toch een heel verschillend nettoresultaat kunnen hebben.
Een voorbeeld
Stel dat je een kleine adviesactiviteit hebt en: €24.000 omzet per jaar realiseert.
Je bent micro-entrepreneur.
Dan kunnen onder andere de volgende elementen spelen:
€24.000 omzet
↓
sociale bijdragen aan URSSAF
↓
eventuele inkomstenbelasting
↓
eventuele CFE
↓
eventuele TVA, afhankelijk van je situatie
↓
werkelijke kosten van je onderneming
Wat uiteindelijk overblijft, is wat je werkelijk aan je activiteit hebt verdiend.
Kijk dus bij het beoordelen van een ondernemingsidee niet alleen kijken naar de omzet.
Mijn persoonlijke tip
Wanneer je in Frankrijk een onderneming begint, zou ik vanaf de eerste dag een eenvoudige financiële tabel bijhouden.
Niet alleen:
“Hoeveel heb ik gefactureerd?”
maar ook:
- hoeveel heb ik aan URSSAF betaald?
- hoeveel belasting moet ik reserveren?
- hoeveel TVA heb ik ontvangen en moet ik afdragen?
- hoeveel CFE betaal ik?
- welke werkelijke kosten heb ik?
- en hoeveel houd ik uiteindelijk netto over?
Dan weet je veel beter of je activiteit werkelijk interessant is.
Mijn persoonlijke tip: reserveer vanaf het begin een deel van iedere betaling voor belastingen en sociale bijdragen. Beschouw het bedrag dat op je bankrekening binnenkomt nooit automatisch als geld dat je kunt uitgeven.
Tot slot
Als ondernemer in Frankrijk krijg je met verschillende belastingen te maken, maar welke precies van toepassing zijn, hangt sterk af van je ondernemingsvorm en je activiteit. Voor een kleine zelfstandige zijn vooral inkomstenbelasting, TVA en CFE belangrijk, terwijl de IS en CVAE vooral relevant worden wanneer je met een vennootschap of een grotere onderneming werkt.
Daarnaast moet je de sociale bijdragen aan de URSSAF niet verwarren met belastingen: het zijn afzonderlijke verplichtingen.
Voor Nederlanders is vooral het onderscheid tussen omzet, winst, sociale bijdragen en belastbaar inkomen belangrijk om goed te begrijpen.
Sociale bijdragen: wat betaal je echt aan de URSSAF ?
Wanneer je als ondernemer in Frankrijk begint, krijg je vrijwel onmiddellijk te maken met de URSSAF.
De URSSAF int de sociale bijdragen van zelfstandigen en zorgt ervoor dat deze bijdragen terechtkomen bij de verschillende onderdelen van de Franse sociale zekerheid.
Dus: sociale bijdragen zijn geen belasting.
Ze geven je in ruil daarvoor toegang tot verschillende onderdelen van de Franse sociale zekerheid, zoals ziektekostenvergoeding, pensioen en bepaalde uitkeringen.
Wat zijn sociale bijdragen precies?
De Franse term is: Cotisations Sociales
Het zijn verplichte bijdragen die je als ondernemer betaalt om deel te nemen aan het Franse sociale zekerheidsstelsel.
Afhankelijk van je situatie dragen ze onder andere bij aan:
- gezondheidszorg;
- pensioen;
- aanvullende pensioenrechten;
- gezinsbijslagen;
- arbeidsongeschiktheid en invaliditeit;
- overlijden;
- bepaalde uitkeringen bij ziekte;
- beroepsopleiding.
De precieze rechten verschillen volgens je ondernemingsvorm en je persoonlijke situatie.
Daarom moet je een bedrag dat je aan URSSAF betaalt niet zien als geld dat je “kwijt” bent.
Je “koopt” daarvoor een deel van je sociale bescherming.
Wie betaalt de sociale bijdragen?
Vrijwel iedere zelfstandige ondernemer krijgt ermee te maken, maar de berekening verschilt sterk volgens de gekozen ondernemingsvorm.
Dat is een van de redenen waarom de keuze tussen bijvoorbeeld:
- micro-entreprise;
- entreprise individuelle;
- EURL;
- SASU;
- SARL;
- SAS
zo belangrijk is.
De gekozen structuur bepaalt namelijk ook onder welk sociaal stelsel de ondernemer valt. De URSSAF onderscheidt bijvoorbeeld het regime van de micro-entrepreneur, het regime van zelfstandigen en het regime van assimilé salarié.
1. Micro-entreprise: eenvoudig systeem
Voor een micro-entrepreneur is het systeem relatief eenvoudig.
Je sociale bijdragen worden berekend als een percentage van je chiffre d’affaires, dus van je aangegeven omzet.
Dat is een groot verschil met een onderneming die onder het werkelijke regime valt.
Je hoeft niet eerst je werkelijke winst te berekenen om te weten hoeveel sociale bijdragen je moet betalen.
De percentages verschillen volgens de aard van je activiteit.
2. Welk percentage betaal je?
In principe gelden de tarieven zoals genoemd in het volgende artikel.
Het percentage hangt dus onder andere af van het soort activiteit.
Voor 2026 gelden bijvoorbeeld verschillende tarieven voor:
- verkoop van goederen;
- commerciële of ambachtelijke dienstverlening;
- andere dienstverlening en vrije beroepen;
- bepaalde beroepen die onder de Cipav vallen.
De officiële URSSAF-documentatie geeft voor 2026 verschillende tarieven en ook specifieke regels wanneer je gebruikmaakt van de ACRE.
De ACRE is de instantie die je bij het opstarten van een onderneming een tijdelijke vrijstellen van sommige cotisations sociales geeft.
Een zelfstandige die bijvoorbeeld advies geeft, valt doorgaans onder een andere categorie dan iemand die goederen verkoopt.
Het percentage sociale bijdragen is dus niet hetzelfde.
Mijn advies: kijk altijd naar de categorie waarin jouw activiteit daadwerkelijk valt voordat je je netto-inkomen berekent.
3. Je betaalt over omzet, niet over winst
Dit is misschien wel het belangrijkste punt voor iemand die een micro-entreprise begint.
Stel dat je €30.000 omzet hebt.
Je hebt daarnaast €8.000 zakelijke kosten.
Je werkelijke resultaat is dan ongeveer €22.000
Maar voor de sociale bijdragen van de micro-entrepreneur wordt niet simpelweg uitgegaan van die €22.000 winst.
De berekening is gebaseerd op je omzet.
Dat betekent dat een micro-entreprise vooral interessant kan zijn wanneer je relatief weinig zakelijke kosten hebt.
Dit is ook een van de redenen waarom je de micro-entreprise niet automatisch als de goedkoopste ondernemingsvorm moet beschouwen.
4. Wat krijg je ervoor terug?
De sociale bijdragen financieren verschillende onderdelen van je sociale bescherming.
Gezondheidszorg
Als ondernemer blijf je aangesloten bij de Franse sociale zekerheid voor je ziektekosten.
Dat betekent niet dat al je medische kosten volledig worden vergoed. Zoals voor andere inwoners kan een mutuelle een belangrijke aanvulling zijn.
Pensioen
Je sociale bijdragen leveren ook pensioenrechten op.
Voor zelfstandigen geldt dat je opgebouwde rechten afhankelijk zijn van het inkomen waarop je hebt bijgedragen. Je kunt bovendien jaarlijks maximaal vier kwartalen voor de basispensioenregeling valideren.
Dit is voor Nederlanders die op latere leeftijd naar Frankrijk emigreren een belangrijk punt.
Als je bijvoorbeeld nog maar enkele jaren actief bent, betekent een kleine onderneming niet automatisch dat je een groot aanvullend Frans pensioen opbouwt.
Invaliditeit en overlijden
Een deel van de bijdragen heeft ook betrekking op invaliditeit en overlijden. Zelfstandigen bouwen daarmee bepaalde rechten en bescherming op voor zichzelf en hun nabestaanden.
5. Nogmaals: Sociale bijdragen zijn niet hetzelfde als belasting
Dit onderscheid wil ik nogmaals benadrukken.
Je kunt als ondernemer bijvoorbeeld te maken krijgen met:
URSSAF
→ sociale bijdragen
DGFiP / Impôts
→ inkomstenbelasting of vennootschapsbelasting
TVA
→ btw
CFE
→ lokale bedrijfsbelasting
Dat zijn verschillende zaken.
Wanneer je bijvoorbeeld €1.000 aan omzet ontvangt, betekent dat dus niet dat je simpelweg één percentage daarvan aan de overheid betaalt.
Er kunnen verschillende bedragen en verplichtingen uit voortkomen.
6. Wanneer betaal je de URSSAF?
Bij een micro-entreprise geef je je omzet periodiek aan de URSSAF.
Je kunt kiezen voor een maandelijkse of driemaandelijkse aangifte, afhankelijk van de regeling waarvoor je hebt gekozen.
De berekening van je sociale bijdragen gebeurt vervolgens op basis van de aangegeven omzet.
Een belangrijk voordeel daarvan is dat het systeem relatief voorspelbaar is:
geen omzet → geen sociale bijdragen te betalen.
Dat is voor iemand die een kleine activiteit naast een andere inkomstenbron wil beginnen een belangrijk voordeel.
Let op: ook al heb je geen omzat in een bepaalde periode, je moet wel aangifte doen !
7. ACRE: tijdelijk lagere sociale bijdragen
Voor bepaalde beginnende ondernemers bestaat de regeling ACRE – Aide à la création ou à la reprise d’une entreprise.
Wanneer je daarvoor in aanmerking komt, kunnen je sociale bijdragen gedurende een bepaalde periode worden verlaagd.
De regels zijn de laatste jaren veranderd en vanaf 2026 zijn opnieuw wijzigingen ingevoerd. De voorwaarden en de duur hangen onder andere samen met de datum waarop je onderneming wordt opgericht.
Controleer altijd de voorwaarden die gelden op het moment waarop je je onderneming opricht.
8. Sociale bijdragen en je pensioen
Voor Nederlanders die naar Frankrijk emigreren is dit een interessant onderwerp.
Je Nederlandse AOW of ander Nederlands pensioen verdwijnt natuurlijk niet omdat je in Frankrijk ondernemer wordt.
Maar wanneer je in Frankrijk een onderneming begint, kun je daarnaast Franse pensioenrechten opbouwen via je sociale bijdragen.
Hoeveel pensioenrechten je precies opbouwt, hangt af van je inkomsten en je sociale regime.
Bij een micro-entreprise zijn je rechten dus niet alleen afhankelijk van hoeveel je verdient, maar ook van het bedrag waarop je daadwerkelijk sociale bijdragen betaalt.
Voor iemand die al een volledige loopbaan en een redelijk pensioen heeft opgebouwd, kan dat een heel andere betekenis hebben dan voor iemand die op jonge leeftijd een onderneming begint.
Frankrijk versus Nederland
Voor Nederlanders is een belangrijk verschil dat het Franse systeem de sociale bescherming van zelfstandigen sterk koppelt aan de cotisations sociales.
In Nederland kennen we bijvoorbeeld de:
- AOW;
- zorgverzekering;
- volksverzekeringen;
- werknemersverzekeringen;
- pensioen via werkgever of zelfstandige voorzieningen.
In Frankrijk worden verschillende onderdelen van de sociale bescherming gefinancierd via sociale bijdragen die samenhangen met je beroepsactiviteit.
De manier waarop de bedragen worden berekend én de rechten die je ermee opbouwt zijn anders.
Een eenvoudig voorbeeld
Stel dat je als micro-entrepreneur een kleine adviesactiviteit hebt.
Je realiseert €2.000 omzet per maand ofwel €24.000 per jaar.
Je sociale bijdragen worden vervolgens berekend volgens het percentage dat voor jouw activiteit geldt.
Daarna moet je nog rekening houden met onder andere:
- inkomstenbelasting;
- eventuele TVA;
- CFE;
- zakelijke kosten.
Maar het voordeel van de micro-entreprise is dat het gedeelte van de sociale bijdragen juist relatief eenvoudig te berekenen is: omzet × toepasselijk percentage.
Mijn persoonlijke tip
Wanneer je je eerste financiële berekening voor je Franse onderneming maakt, maak dan een tabel met minstens vier kolommen:
| Per maand | Per jaar | |
|---|---|---|
| Omzet | € | € |
| Sociale bijdragen URSSAF | € | € |
| Belastingen | € | € |
| Werkelijke kosten | € | € |
| Wat werkelijk overblijft | € | € |
Mijn persoonlijke tip: kijk nooit alleen naar het percentage sociale bijdragen. Kijk vooral naar wat je onderneming na sociale bijdragen, belastingen én werkelijke kosten uiteindelijk netto oplevert.
Tot slot
De sociale bijdragen zijn een essentieel onderdeel van het Franse systeem voor zelfstandigen. Ze financieren onder andere je gezondheidszorg, pensioen en bepaalde vormen van sociale bescherming. Voor een micro-entrepreneur is het systeem relatief eenvoudig omdat de bijdragen rechtstreeks worden berekend op basis van de omzet.
Maar het percentage is slechts één deel van het verhaal. Je ondernemingsvorm, je activiteit en je persoonlijke situatie bepalen hoeveel je werkelijk betaalt en welke rechten je daarvoor opbouwt.
Voor Nederlanders die in Frankrijk een kleine onderneming beginnen, is vooral het onderscheid tussen omzet, sociale bijdragen, belastingen en netto-inkomen belangrijk.
Als je dat onderscheid vanaf het begin goed begrijpt, wordt de Franse administratie een stuk minder ingewikkeld.
BTW (TVA) in Frankrijk
Wanneer je in Frankrijk een onderneming begint, krijg je vroeg of laat te maken met de TVA – Taxe sur la valeur ajoutée.
Voor ons Nederlanders is dat gelukkig niet onbekend: TVA is gewoon de Franse btw.
Toch zijn er een aantal belangrijke verschillen en vooral één groot misverstand dat ik vaak zie:
Een micro-entreprise betekent niet automatisch dat je geen TVA hoeft te betalen.
De micro-entreprise en de TVA zijn namelijk twee verschillende systemen.
In dit artikel leg ik uit hoe het werkt en waar je als Nederlandse ondernemer vooral op moet letten.
Wat is TVA eigenlijk?
TVA is een verbruiksbelasting die uiteindelijk door de consument wordt betaald.
Wanneer je als ondernemer btw-plichtig bent, gebeurt er in principe het volgende:
Je factureert TVA aan je klant
↓
Je ontvangt die TVA
↓
Je trekt de TVA op je zakelijke aankopen af
↓
Je betaalt het verschil aan de Franse belastingdienst
De TVA is dus normaal gesproken geen inkomen voor jou als ondernemer.
Dat is belangrijk om vanaf het begin goed te begrijpen.
Als je bijvoorbeeld €1.000 exclusief TVA factureert en het toepasselijke tarief 20% is, betaalt je klant €1.200.
Die €200 TVA zijn echter niet van jou.
De drie belangrijkste TVA-regimes
In Frankrijk bestaan er verschillende regimes voor de TVA.
Voor een ondernemer zijn vooral deze drie belangrijk:
- Franchise en base de TVA
- Régime réel simplifié
- Régime réel normal
Welke regeling van toepassing is, hangt onder andere af van je omzet en je activiteit.
Voor een kleine ondernemer is vooral de franchise en base interessant.
1. Franchise en base: geen TVA berekenen
De franchise en base de TVA is een vereenvoudigde regeling waarbij je:
- geen TVA aan je klanten berekent;
- geen TVA-aangifte hoeft te doen;
- maar ook de TVA op je zakelijke aankopen niet kunt terugvragen.
Op je factuur moet je dan de vermelding opnemen:
« TVA non applicable – article 293 B du CGI »
Dit is vooral interessant voor kleine ondernemingen met weinig zakelijke kosten.
2. Welke omzetgrenzen gelden?
Dit is een punt waar je op internet veel verouderde informatie kunt tegenkomen.
Voor 2026 gelden volgens de huidige informatie van het Franse ministerie onder meer de volgende grenzen voor de franchise en base:
| Activiteit | Omzet vorig jaar | Omzet lopend jaar |
|---|---|---|
| Verkoop van goederen, verkoop ter plaatse en bepaalde horeca/huisvesting | €85.000 | €93.500 |
| Andere diensten | €37.500 | €41.250 |
| Bepaalde activiteiten van advocaten, auteurs en kunstenaars | €50.000 | €55.000 |
| Andere activiteiten van advocaten en kunstenaars | €35.000 | €38.500 |
Voor de meeste emigranten is dus de tweede regel relevant: €37.500 / €41.250 voor andere diensten.
Maar let op: de toepassing van de franchise is iets ingewikkelder dan alleen naar één grens kijken.
Wanneer de omzet in het lopende jaar de toepasselijke verhoogde grens overschrijdt, kan de franchise vanaf het moment van overschrijding eindigen.
Mijn advies: kijk altijd naar de actuele regels die gelden voor jouw specifieke activiteit.
3. Micro-entreprise en TVA zijn twee verschillende dingen
Dit verdient een aparte uitleg.
Je kunt bijvoorbeeld micro-entrepreneur + franchise en base zijn.
Maar je kunt ook micro-entrepreneur + TVA-plichtig zijn.
De micro-entreprise bepaalt vooral hoe je onderneming fiscaal en sociaal wordt behandeld.
De TVA heeft haar eigen regels en omzetgrenzen.
Je kunt dus een micro-entreprise hebben en toch TVA aan je klanten moeten berekenen.
Dit is een van de belangrijkste verschillen die je als beginnende ondernemer moet begrijpen.
4. Kun je vrijwillig TVA gaan betalen?
Ja.
Ook wanneer je onder de franchise en base valt, kun je ervoor kiezen om aan de TVA onderworpen te worden.
Je doet dit bijvoorbeeld wanneer je veel zakelijke investeringen of kosten hebt en de TVA daarop wilt kunnen terugvorderen.
De optie wordt schriftelijk doorgegeven aan het Service des impôts des entreprises (SIE).
Volgens de huidige regels gaat de optie in op de eerste dag van de maand waarin je de keuze maakt en geldt zij in principe twee jaar, met stilzwijgende verlenging.
Dat kan dus interessant zijn.
5. Wanneer is het interessant om TVA te betalen?
Stel dat je een consultant bent.
Je hebt €30.000 omzet en slechts €2.000 zakelijke kosten.
Dan is de franchise en base interessant.
Je klanten betalen geen TVA en jij hebt relatief weinig btw op je eigen aankopen die je zou kunnen terugvragen.
Maar stel dat je een bedrijf hebt met €100.000 omzet en je moet bijvoorbeeld:
- machines kopen;
- een bestelwagen aanschaffen;
- een kantoor inrichten;
- materiaal inkopen.
Dan kan het juist interessant zijn om TVA-plichtig te zijn.
Je kunt dan de TVA op veel zakelijke aankopen onder voorwaarden terugvorderen.
Daarom is « geen TVA betalen » niet automatisch voordeliger.
6. De belangrijkste TVA-tarieven
Het normale TVA-tarief in Frankrijk is 20%
Daarnaast bestaan er verlaagde tarieven, afhankelijk van het soort product of dienst.
De belangrijkste zijn:
- 10% – onder andere bepaalde diensten en werkzaamheden;
- 5,5% – onder andere bepaalde producten en energiebesparende werkzaamheden;
- 2,1% – voor bepaalde zeer specifieke producten en situaties.
Het toepasselijke tarief hangt volledig af van wat je verkoopt of welke dienst je verricht.
Je mag dus niet zelf kiezen welk percentage je wilt gebruiken.
Voor bepaalde renovatiewerkzaamheden aan woningen gelden bijvoorbeeld specifieke voorwaarden voor de tarieven van 10% of 5,5%.
7. TVA op je factuur
Wanneer je TVA-plichtig bent, moet je factuur de vereiste TVA-informatie bevatten.
In de praktijk vermeld je onder andere:
- je prijs exclusief TVA;
- het TVA-tarief;
- het bedrag van de TVA;
- het totaal inclusief TVA.
Bijvoorbeeld:
| Bedrag | |
|---|---|
| Dienst | €1.000 |
| TVA 20% | €200 |
| Totaal | €1.200 |
De klant betaalt €1.200.
Maar voor jou als ondernemer is de omzet:
€1.000 exclusief TVA. Dit is ook het omzetcijfer dat je aangeeft bij de URSSAF voor je sociale bijdragen.
Dus altijd zonder TVA !!
8. TVA ontvangen is niet hetzelfde als geld verdienen
Heel simpel: TVA is, net als in Nederland, een deel van je omzet die niet van jou is maar aan de Franse staat toebehoort
Mijn persoonlijke tip:
Zet de ontvangen TVA, meteen op een aparte bankrekening of reserveer het bedrag in je administratie.
Ontzettend veel ondernemers gaan hier de mist mee in. Ze incasseren de TVA en geven dit bedrag aan andere dingen uit, en hebben daarna niet de cash om de TVA af te dragen.
9. TVA op zakelijke aankopen
Wanneer je TVA-plichtig bent, werkt het systeem ook de andere kant op.
Stel : Je factureert €5.000 TVA aan je klanten.
Maar je hebt zelf €1.500 TVA betaald op zakelijke aankopen die aftrekbaar zijn.
Dan betaal je dus het verschil aan de belastingdienst.
Hiermee verklaart zich ook direct de naam : het is belasting op toegevoegde waarde.
10. Wat gebeurt er als je de franchisegrens overschrijdt?
Dit is een belangrijk moment.
Wanneer je onderneming groeit en je de toepasselijke omzetgrens overschrijdt, moet je TVA gaan berekenen. Niet in alle gevallen direct, maar dat hangt af van het bedrag van overschrijding.
Je moet dan dus:
- TVA op je facturen vermelden;
- TVA-aangiften doen;
- de ontvangen TVA aangeven;
- de aftrekbare TVA registreren;
- de verschuldigde TVA betalen.
Daarom is het essentieel om je omzet gedurende het jaar goed te volgen.
Wacht niet tot je accountant of de belastingdienst je vertelt dat je grens al overschreden is.
Frankrijk versus Nederland
Voor Nederlanders is het systeem herkenbaar, maar er zijn verschillen.
| Nederland | Frankrijk |
|---|---|
| BTW | TVA |
| BTW-nummer | Numéro de TVA intracommunautaire |
| Kleineondernemersregeling (KOR) | Franchise en base de TVA |
| Belastingdienst | DGFiP |
| Btw-aangifte | Déclaration de TVA |
De Franse franchise en base lijkt op sommige punten op de Nederlandse KOR, maar het zijn geen identieke regelingen.
Je moet daarom niet automatisch Nederlandse regels toepassen op een Franse onderneming.
En als je Nederlandse klanten hebt?
Dat is ingewikkelde materie!
Wanneer je vanuit Frankrijk diensten verleent aan Nederlandse klanten, kan de TVA-behandeling anders zijn dan bij diensten aan Franse particulieren.
Bij B2B-diensten binnen de EU geldt vaak het systeem van de autoliquidation de la TVA (reverse charge): de btw wordt dan door de zakelijke klant in zijn eigen land verwerkt.
Bij verkoop aan een Nederlandse particulier kunnen daarentegen andere regels gelden.
Ook bij goederen die je vanuit Frankrijk naar Nederland verkoopt, bestaan specifieke Europese btw-regels.
Daarom is het belangrijk om bij grensoverschrijdende activiteiten niet alleen naar de Franse omzetgrens te kijken.
Nederlandse klanten betekent niet automatisch Nederlandse btw, en Franse klanten betekent niet automatisch Franse btw.
Het hangt af van:
- particulier of onderneming;
- goederen of diensten;
- plaats waar de dienst wordt verricht;
- soort activiteit;
- en de toepasselijke Europese btw-regels.
Voor een ondernemer die voornamelijk Nederlandse klanten heeft, kan dit dus een belangrijk onderwerp zijn om afzonderlijk te laten controleren.
Een belangrijke verandering: elektronische facturatie
Vanaf 1 september 2026 moeten alle Franse ondernemingen in staat zijn om elektronische facturen van andere ondernemingen te ontvangen.
Voor kleine en micro-ondernemingen komt de verplichting om zelf elektronische facturen uit te sturen vanaf 1 september 2027.
Zelfs een micro-entrepreneur die onder de franchise en base valt, blijft in bepaalde omstandigheden onder deze nieuwe factureringsregels vallen.
Dit is een onderwerp dat ik op termijn zeker nog in een afzonderlijk artikel zal behandelen.
Mijn persoonlijke tip
Als je een kleine onderneming begint, probeer dan niet alleen te kijken naar:
« Moet ik TVA betalen? »
De betere vraag is:
« Is het voor mijn onderneming interessanter om onder de franchise te blijven of vrijwillig TVA-plichtig te worden? »
Heb je weinig kosten en vooral particuliere klanten? Dan kan de franchise aantrekkelijk zijn.
Heb je veel zakelijke kosten of investeringen en zijn je klanten vooral ondernemingen? Dan kan TVA-plichtigheid juist interessant zijn.
Maak deze keuze voordat je onderneming begint en niet pas wanneer je de eerste factuur moet sturen.
Tot slot
De Franse TVA lijkt op de Nederlandse btw, maar de regels zijn niet identiek. Vooral het onderscheid tussen micro-entreprise en franchise en base de TVA is belangrijk: een micro-entrepreneur is niet automatisch vrijgesteld van TVA.
Voor een kleine ondernemer met weinig kosten kan de franchise heel aantrekkelijk zijn, terwijl TVA-plichtigheid juist interessant kan worden wanneer je veel zakelijke kosten of investeringen hebt.
En wanneer je Nederlandse klanten hebt, wordt het verhaal nog iets complexer door de Europese btw-regels.
Mijn advies: alhoewel de TVA een ingewikkelde materie lijkt, valt het voor de meesten, die meestal als auto-entrepreneur zullen beginnen, wel mee. Realiseer je simpelweg dat je bij het overschrijden van een bepaalde omzetgrens TVA moet gaan berekenen en dus aangeven en afdragen.
Wanneer je in Frankrijk een onderneming begint, denk je waarschijnlijk eerst aan klanten vinden en geld verdienen. Boekhouding en facturen komen meestal pas daarna.
Toch is het verstandig om vanaf de eerste dag een goede administratie te voeren. Frankrijk heeft daarvoor een aantal duidelijke regels. Die regels zijn voor een grote onderneming uiteraard veel uitgebreider dan voor een kleine micro-entreprise.
Het goede nieuws is dat een micro-entrepreneur juist van een vereenvoudigde administratie profiteert. Je hoeft dus niet automatisch een volledige boekhouding met een expert-comptable te voeren. Maar vereenvoudigd betekent niet geen administratie.
1. Wat betekent boekhouding in Frankrijk?
De Franse term voor boekhouding is COMPTABILITÉ
Voor een kleine zelfstandige moet je onderscheid maken tussen een volledige boekhouding en het bijhouden van je inkomsten en uitgaven.
Je moet in ieder geval je omzet correct bijhouden en de nodige documenten bewaren.
Voor grotere ondernemingen wordt de boekhouding veel uitgebreider en kan een expert-comptable zeer nuttig of zelfs praktisch noodzakelijk worden.
2. De administratie van een micro-entrepreneur
Voor een micro-entrepreneur is het belangrijkste om vanaf het begin een goed overzicht te hebben van:
- alle facturen die je verstuurt;
- alle betalingen die je ontvangt;
- je zakelijke uitgaven;
- je facturen en aankoopbewijzen;
- je aangiften bij de URSSAF;
- eventuele TVA-aangiften;
- je jaarlijkse fiscale gegevens.
Een belangrijk voordeel van het micro-regime is dat de eenvoudige administratie, omdat je geen kosten kunt aftrekken.
Je moet wel kunnen aantonen hoe je tot je aangegeven omzet bent gekomen.
3. Een aparte rekening voor je onderneming?
Voor veel kleine ondernemers is het verstandig om de zakelijke geldstromen duidelijk gescheiden te houden van de privé-uitgaven.
Dat maakt het veel gemakkelijker om later te zien:
Wat heb ik verdiend?
Wat heb ik betaald?
Welke facturen zijn nog niet betaald?
Hoeveel moet ik reserveren voor URSSAF en belastingen?
Of je wettelijk verplicht bent om een afzonderlijke bankrekening te gebruiken, hangt onder andere af van je ondernemingsvorm en omzet. Voor een micro-entrepreneur bestaan specifieke regels.
Maar zelfs wanneer het niet verplicht is, vind ik het praktisch gezien een goed idee.
Je voorkomt daarmee dat je persoonlijke en zakelijke transacties door elkaar gaan lopen.
4. Facturen: wanneer moet je er één maken?
Wanneer je aan een andere onderneming verkoopt of diensten verleent, is een factuur in Frankrijk verplicht.
Bij particuliere klanten gelden andere regels: een factuur is bijvoorbeeld verplicht wanneer de klant erom vraagt en in bepaalde specifieke situaties.
Als je dus bijvoorbeeld als zelfstandige advies geeft aan een Nederlandse of Franse onderneming, moet je een correcte factuur sturen.
Een factuur is niet alleen een verzoek om betaling.
Het is ook een officieel boekhoudkundig document.
5. Wat moet er op een Franse factuur staan?
Een Franse factuur moet een aantal verplichte gegevens bevatten.
Onder andere:
- datum van de factuur;
- een uniek factuurnummer;
- datum van de levering of dienst;
- jouw naam en adres;
- je identificatienummer van de onderneming;
- naam en adres van de klant;
- omschrijving van de geleverde dienst of goederen;
- hoeveelheid, indien relevant;
- prijs per eenheid;
- bedrag exclusief TVA;
- TVA-tarief en bedrag van de TVA, wanneer van toepassing;
- totaalbedrag inclusief TVA;
- betalingsvoorwaarden;
- uiterste betalingsdatum;
- informatie over eventuele betalingskorting;
- informatie over boetes bij te late betaling;
- de wettelijke vergoeding van €40 voor incassokosten bij te late betaling tussen professionals.
Bij bepaalde situaties komen daar nog specifieke vermeldingen bij.
6. Een uniek factuurnummer
Dit lijkt een detail, maar is belangrijk.
Iedere factuur moet een uniek nummer hebben.
De nummers moeten een logische, chronologische en doorlopende reeks vormen.
Bijvoorbeeld:
2026-001
2026-002
2026-003
enzovoort.
Je moet dus vermijden dat je zomaar facturen verwijdert of nummers overslaat omdat een klant bijvoorbeeld een opdracht annuleert.
Een goede facturatiesoftware kan dit automatisch voor je regelen.
7. Ben je vrijgesteld van TVA?
Wanneer je gebruikmaakt van de franchise en base de TVA, mag je geen TVA aan je klant rekenen.
Dan moet je op je factuur de volgende vermelding zetten:
« TVA non applicable – article 293 B du CGI »
Dat is belangrijk.
Je mag dus niet simpelweg een factuur maken met een totaalbedrag en helemaal niets over TVA vermelden. De vrijstelling moet correct worden aangegeven.
Heb je wél TVA-plicht, dan moeten het toepasselijke tarief en de bedragen correct op de factuur worden vermeld.
8. Facturen bewaren
Bewaar niet alleen de facturen die je naar klanten hebt gestuurd.
Bewaar ook:
- aankoopfacturen;
- betalingsbewijzen;
- bankafschriften;
- contracten;
- offertes;
- URSSAF-documenten;
- belastingdocumenten;
- TVA-documenten;
- correspondentie over belangrijke transacties.
Facturen moeten in Frankrijk in hun hoedanigheid van boekhoudkundige documenten in principe 10 jaar worden bewaard.
Ik zou daarom vanaf het begin een eenvoudige digitale structuur maken, bijvoorbeeld:
Onderneming 2026
→ Facturen klanten
→ Aankopen
→ Bank
→ URSSAF
→ Impôts
→ TVA
→ Contracten
Dat maakt je leven later veel gemakkelijker.
9. Moet je een expert-comptable hebben?
Niet automatisch.
Een kleine micro-entreprise kan haar administratie vaak zelf beheren.
Dat is juist één van de aantrekkelijke aspecten van dit regime.
Maar zodra je onderneming groter wordt, bijvoorbeeld wanneer je:
- veel facturen hebt;
- personeel krijgt;
- veel zakelijke kosten hebt;
- TVA moet aangeven;
- een vennootschap hebt;
- met meerdere associés werkt;
- of ingewikkelde fiscale situaties hebt,
kan een expert-comptable heel interessant worden.
Het is dan niet alleen iemand die achteraf je cijfers controleert.
Een goede accountant kan je ook helpen vooraf de juiste keuzes te maken.
10. Frankrijk versus Nederland
Voor Nederlanders is de Franse terminologie soms verwarrend.
| Nederland | Frankrijk |
|---|---|
| Boekhouding | Comptabilité |
| Factuur | Facture |
| Offerte | Devis |
| Omzet | Chiffre d’affaires |
| Exclusief btw | HT – Hors taxes |
| Inclusief btw | TTC – Toutes taxes comprises |
| Btw | TVA |
| Accountant | Expert-comptable |
| Boekhoudkundig document | Pièce comptable |
11. Devis: eerst een offerte, daarna een factuur
In Frankrijk wordt naast de factuur ook vaak gewerkt met een devis
Dat is een offerte of prijsopgave.
Bij bepaalde werkzaamheden is een devis zelfs verplicht.
Een devis is belangrijk omdat je daarmee vooraf duidelijk maakt:
- wat je gaat leveren;
- tegen welke prijs;
- onder welke voorwaarden;
- en wat de klant precies accepteert.
Wanneer de klant het devis accepteert, vormt dit vervolgens de basis voor de uitvoering en de latere factuur.
Mijn advies: voor grotere opdrachten zou ik altijd met een duidelijk devis werken, ook wanneer het niet strikt verplicht is.
Het voorkomt later discussies over wat precies was afgesproken.
12. Wat gebeurt er bij een niet-betaalde factuur?
Een factuur sturen betekent natuurlijk niet automatisch dat je betaald wordt.
Bij zakelijke klanten moet je daarom je betalingstermijnen goed aangeven.
Op Franse facturen moeten de betalingsvoorwaarden en de gevolgen van te late betaling worden vermeld. Bij zakelijke transacties geldt bovendien de forfaitaire vergoeding van €40 voor invorderingskosten wanneer een professionele klant te laat betaalt.
Het is daarom verstandig om niet maanden te wachten wanneer een factuur niet wordt betaald.
Een eenvoudige procedure kan zijn:
Factuur
↓
Vervaldatum
↓
Herinnering
↓
Formele betalingsherinnering
↓
Eventueel verdere incassostappen
Voor een kleine ondernemer kan één onbetaalde grote factuur namelijk een behoorlijk probleem veroorzaken.
13. Elektronische facturatie: een belangrijke verandering vanaf 2026
Vanaf 1 september 2026 moeten alle ondernemingen in Frankrijk in staat zijn om elektronische facturen te ontvangen. Grote ondernemingen en ETI’s moeten vanaf die datum ook elektronisch factureren.
Voor PME’s en micro-entreprises komt de verplichting om elektronische facturen uit te sturen vanaf 1 september 2027.
Dat betekent voor jouw doelgroep:
Vanaf 1 september 2026
Ook een kleine onderneming moet in staat zijn om elektronische facturen te ontvangen.
Vanaf 1 september 2027
Een micro-entreprise moet ook haar relevante B2B-facturen elektronisch kunnen versturen.
Dit wordt dus een belangrijk onderdeel van de Franse administratie.
14. Wat is een elektronische factuur?
Een elektronische factuur is niet simpelweg:
een PDF die je per e-mail verstuurt.
De nieuwe Franse regelgeving werkt met een gestructureerd elektronisch formaat en een systeem waarbij facturen via een daarvoor bestemde plateforme agréée worden uitgewisseld.
Vanaf september 2026 moeten ondernemingen daarvoor een geschikte, door de administratie erkende oplossing gebruiken.
Er bestaat inmiddels een officiële lijst van geregistreerde platforms.
Voor een kleine onderneming is het dus verstandig om tijdig te controleren of de facturatie- of boekhoudsoftware die je gebruikt met dit systeem kan werken.
15. En hoe zit het met een Nederlandse klant?
Wanneer je vanuit Frankrijk aan een Nederlandse onderneming factureert, moet je niet automatisch dezelfde TVA-regels toepassen als bij een Franse klant.
Bij grensoverschrijdende B2B-diensten binnen de EU kan bijvoorbeeld de autoliquidation de la TVA van toepassing zijn.
Dan wordt de TVA door de zakelijke klant in Nederland verwerkt.
Op de factuur kan dan de vermelding « Auto-liquidation » nodig zijn.
Bij een Nederlandse particulier gelden weer andere regels.
Voor ondernemers die voornamelijk Nederlandse klanten hebben, is het daarom belangrijk om vooraf goed te bepalen welke btw-regels op hun diensten van toepassing zijn.
Mijn persoonlijke tip
Je hoeft als kleine ondernemer niet meteen een duur boekhoudprogramma of een accountant te nemen.
Maar ik zou vanaf de eerste factuur professioneel werken.
Gebruik een vaste factuurnummering, bewaar alle documenten digitaal en houd je omzet en kosten regelmatig bij.
En vooral: laat je boekhouding niet maanden achterlopen.
Een administratie van tien minuten per week is veel gemakkelijker dan een doos met documenten na twaalf maanden proberen te reconstrueren.
Mijn persoonlijke tip: maak vanaf het begin één eenvoudige digitale administratie waarin iedere factuur, betaling en zakelijke aankoop terug te vinden is.
Dat is misschien niet het leukste onderdeel van ondernemen, maar het geeft je wel rust.
Tot slot
Voor een kleine ondernemer in Frankrijk hoeft boekhouding helemaal niet ingewikkeld te zijn. Vooral bij een micro-entreprise zijn de administratieve verplichtingen relatief beperkt. Maar je moet wel je omzet, facturen, betalingen en belangrijke documenten zorgvuldig bijhouden.
Een Franse factuur heeft bovendien verschillende verplichte vermeldingen en vanaf september 2026 begint de overgang naar elektronische facturatie. Voor micro-ondernemingen komt de verplichting om elektronische B2B-facturen uit te sturen vanaf 1 september 2027.
Voor een Nederlander die in Frankrijk begint, is vooral het leren kennen van de Franse termen devis, facture, HT, TTC, TVA, SIREN en SIRET een goede eerste stap.
Mijn advies: maak je administratie vanaf het begin zo eenvoudig en overzichtelijk mogelijk. Een goede administratie is niet alleen iets wat je voor de Franse belastingdienst doet; ze vertelt je vooral of je onderneming werkelijk gezond en rendabel is.
Een bedrijf starten na je 50ste: is ondernemen in Frankrijk interessant ?
Een eigen bedrijf beginnen is iets wat we vaak associëren met jonge mensen.
Maar waarom eigenlijk?
Wanneer je 50, 60 of zelfs 70 bent, heb je vaak iets wat een jonge ondernemer nog moet opbouwen: ervaring, kennis, een netwerk en een duidelijk beeld van wat je wel en niet wilt.
Voor Nederlanders die naar Frankrijk emigreren kan ondernemen bovendien een interessante manier zijn om een inkomen te creëren zonder opnieuw een volledige carrière op te bouwen.
Maar er is een groot verschil tussen:
een onderneming beginnen omdat je veel geld wilt verdienen
en
een kleine onderneming beginnen omdat je actief wilt blijven, je kennis wilt gebruiken en een extra inkomen wilt hebben.
Voor veel Nederlanders die na hun 50ste naar Frankrijk vertrekken, is die tweede mogelijkheid veel interessanter.
Waarom zou je na je 50ste nog een onderneming beginnen?
Er zijn verschillende goede redenen.
Je hebt ervaring
Misschien heb je al dertig jaar gewerkt in Nederland.
Die kennis verdwijnt niet wanneer je met pensioen gaat.
Integendeel.
Je kunt die ervaring soms juist veel gemakkelijker als zelfstandige verkopen dan als werknemer.
Je hoeft misschien geen volledig inkomen meer op te bouwen
Dit is een belangrijk verschil met een ondernemer van 30 jaar.
Als je al een pensioen of andere inkomsten hebt, hoeft je onderneming misschien geen €5.000 per maand op te leveren.
Misschien is €500 of €1000 per maand al interessant.
Dan verandert ook de manier waarop je naar ondernemen kijkt.
Je hoeft niet noodzakelijk een groot bedrijf te bouwen.
Je kunt een kleine, rendabele activiteit creëren die bij je leven past.
1. Frankrijk biedt mogelijkheden voor kleine ondernemers
Het Franse systeem van de micro-entreprise is juist interessant voor iemand die klein wil beginnen.
De micro-entreprise is een vereenvoudigd regime van de entreprise individuelle. De oprichting, administratie, aangifte en berekening van sociale bijdragen zijn eenvoudiger dan bij veel andere ondernemingsvormen.
Je kunt er bovendien je activiteit mee beginnen:
à titre principal
of
à titre complémentaire.
Dat laatste is voor veel 50-plussers interessant.
Je hoeft dus niet noodzakelijk je hele leven om te gooien.
2. Je kunt klein beginnen
Een van de grootste voordelen van ondernemen na je 50ste is dat je niet noodzakelijk meteen grote investeringen hoeft te doen.
Stel dat je bijvoorbeeld:
- Nederlandse toeristen begeleidt;
- Franse taallessen geeft;
- advies geeft over een vakgebied waarin je ervaring hebt;
- websites maakt;
- administratieve ondersteuning geeft;
- fotografie doet;
- kleine reparaties uitvoert;
- kookworkshops organiseert;
- of een andere dienst aanbiedt.
Dan kun je in veel gevallen beginnen met relatief beperkte kosten.
Dat betekent: weinig investering → weinig financieel risico → eerst testen → daarna eventueel uitbreiden.
Dat vind ik voor iemand die na zijn 50ste begint veel verstandiger dan meteen een groot bedrijf opbouwen met personeel, een bedrijfsruimte en grote schulden.
3. Een onderneming naast je pensioen
Voor iemand die al met pensioen is, wordt de situatie nog interessanter.
Frankrijk staat het combineren van een pensioen met een beroepsactiviteit onder voorwaarden toe: het zogenaamde cumul emploi-retraite. De precieze regels hangen af van je situatie en van het type pensioen dat je ontvangt.
Dit betekent dat een gepensioneerde in bepaalde situaties naast zijn pensioen ook inkomsten uit een onderneming kan hebben.
Maar hier moet je voorzichtig zijn.
Pensioen + onderneming betekent niet automatisch dat je onbeperkt kunt bijverdienen.
De regels voor cumul emploi-retraite zijn afhankelijk van onder andere:
- je leeftijd;
- of je je volledige pensioenrechten hebt opgenomen;
- of je recht hebt op het volledige pensioen;
- het type activiteit;
- en je persoonlijke situatie.
Bovendien veranderen de regels vanaf 1 januari 2027. De Franse overheid heeft inmiddels aangekondigd dat het systeem vanaf die datum opnieuw wordt aangepast.
Mijn advies: als je al pensioen ontvangt, controleer altijd eerst je persoonlijke situatie voordat je een onderneming begint.
4. Je hoeft geen tweede carrière te beginnen
Dit is misschien wel mijn belangrijkste advies voor iemand van 50+.
Je hoeft niet opnieuw te beginnen alsof je 25 bent.
Je hoeft geen:
- kantoor;
- werknemers;
- bedrijfswagen;
- grote voorraad;
- ingewikkeld businessplan;
- of grote lening
te hebben.
Je kunt bijvoorbeeld zeggen:
“Ik wil twee of drie klanten per maand en daarmee €500 tot €1.000 extra verdienen.”
Dat is óók ondernemen.
En misschien zelfs een veel aangenamere vorm van ondernemen.
Je houdt dan tijd over voor:
- je partner;
- reizen;
- familie;
- sport;
- hobby’s;
- vrijwilligerswerk;
- en gewoon genieten van het leven in Frankrijk.
5. Wat zijn de voordelen van ondernemen na je 50ste?
Ik zie vooral vijf grote voordelen.
1. Je ervaring heeft waarde
Je verkoopt niet alleen je tijd, maar vooral wat je in tientallen jaren hebt geleerd.
2. Je kunt zelf bepalen hoeveel je werkt
Je kunt bijvoorbeeld drie dagen per week werken, of alleen bepaalde opdrachten aannemen.
3. Je kunt klein beginnen
Een micro-entreprise maakt het relatief eenvoudig om een activiteit te testen.
4. Je hebt mogelijk al een basisinkomen
Een pensioen of ander inkomen kan betekenen dat je onderneming niet meteen volledig rendabel hoeft te zijn.
5. Je houdt meer vrijheid
Voor veel mensen die naar Frankrijk emigreren is juist die vrijheid een belangrijke reden om niet opnieuw een traditionele baan te zoeken.
6. Maar er zijn ook nadelen
Ik wil hier zeker geen te rooskleurig beeld schetsen.
Ondernemen heeft ook na je 50ste risico’s.
Je moet rekening houden met:
- sociale bijdragen;
- belastingen;
- CFE;
- verzekeringen;
- administratie;
- klanten vinden;
- onregelmatige inkomsten;
- en eventueel investeringen.
En er is nog iets.
Je moet jezelf afvragen hoeveel energie je werkelijk in een onderneming wilt steken.
Een onderneming kan leuk zijn wanneer je drie klanten per maand hebt.
Maar wanneer je plotseling twintig klanten hebt, kan je “leuke activiteit” opeens een fulltime baan worden.
Daarom zou ik vooraf heel duidelijk bepalen:
Hoeveel wil ik eigenlijk werken?
7. Een belangrijk verschil met Nederland
Voor Nederlanders die naar Frankrijk emigreren, speelt nog een ander element.
Je begint niet noodzakelijk met een blanco financiële situatie.
Misschien heb je:
- een Nederlands pensioen;
- AOW;
- spaargeld;
- inkomsten uit een woning;
- beleggingen;
- een Nederlandse onderneming;
- of andere inkomsten.
Je Franse onderneming komt daar bovenop.
Daarom moet je niet alleen kijken naar:
“Hoeveel kan ik met mijn bedrijf verdienen?”
maar naar:
“Wat betekent mijn Franse onderneming voor mijn totale financiële situatie?”
Dat kan gevolgen hebben voor:
- inkomstenbelasting;
- sociale bijdragen;
- pensioen;
- zorgverzekering;
- en soms ook voor de fiscale behandeling van andere inkomsten.
Dat is vooral belangrijk wanneer je al gepensioneerd bent.
8. Micro-entreprise: vaak een interessante eerste stap
Voor een kleine activiteit is de micro-entreprise vaak een logische plaats om te beginnen.
In 2026 bedraagt de maximale jaaromzet voor de micro-entreprise onder andere:
- €203.100 voor verkoopactiviteiten;
- €83.600 voor diensten en bepaalde andere activiteiten.
Voor iemand die na zijn 50ste een kleine activiteit wil beginnen, zijn die grenzen in de praktijk meestal ruim voldoende.
Je hoeft dus niet te denken:
“Ik moet eerst een grote onderneming worden.”
Nee.
Je kunt beginnen met een activiteit die misschien slechts enkele honderden euro’s per maand oplevert.
En als het goed gaat, kun je later altijd nog uitbreiden of van regime veranderen.
9. Wat zou voor een 50-plusser een goede activiteit kunnen zijn?
Dat hangt natuurlijk volledig af van je achtergrond.
Maar ik zou vooral zoeken naar activiteiten waarbij je ervaring + kennis + zelfstandigheid kunt combineren.
Bijvoorbeeld:
| Achtergrond | Mogelijke activiteit |
|---|---|
| Techniek | Advies, reparaties, begeleiding |
| Administratie | Administratieve ondersteuning |
| Management | Coaching of advies |
| Onderwijs | Bijles of taallessen |
| Horeca | Kookworkshops |
| IT | Websites, digitale ondersteuning |
| Vastgoed | Begeleiding of advies |
| Talen | Vertalingen of taalonderwijs |
| Frankrijkkennis | Begeleiding van emigranten |
| Creatief beroep | Fotografie, ontwerp, content |
Je hoeft dus niet noodzakelijk iets compleet nieuws te leren.
Je kunt juist geld verdienen met wat je al kunt.
10. Ondernemen na je 50ste: wat is je doel?
Voordat je een onderneming opricht, zou ik jezelf drie vragen stellen:
Vraag 1
Hoeveel wil ik per maand verdienen?
€300? €500? €1.000? €2.000?
Vraag 2
Hoeveel tijd wil ik eraan besteden?
Een paar uur per week? Twee dagen? Vier dagen?
Vraag 3
Wat wil ik absoluut niet meer doen?
Dit is misschien wel de belangrijkste vraag.
Misschien wil je bijvoorbeeld:
- geen personeel meer;
- geen baas meer;
- geen lange reistijden;
- geen grote financiële verplichtingen;
- geen stress;
- geen fulltime werk.
Dan moet je onderneming daar ook bij passen.
Hier een eenvoudige “beslisboom” :
Beperk risico en investeringen
Controleer de regels voor cumul emploi-retraite
Bijvoorbeeld EURL, SARL, SASU of SAS
Frankrijk versus Nederland
Voor een Nederlander kan Frankrijk juist aantrekkelijk zijn omdat het relatief eenvoudig is om een kleine zelfstandige activiteit op te zetten.
Maar je moet Frankrijk niet automatisch als “fiscaal voordeliger” beschouwen.
De interessante vraag is eerder:
Waar kan ik mijn activiteit het beste combineren met mijn levenssituatie?
Wanneer je bijvoorbeeld in Frankrijk woont, weinig wilt werken en vooral een aanvullende inkomstenbron zoekt, kan een kleine Franse onderneming heel logisch zijn.
Maar wanneer je vanuit Frankrijk voornamelijk Nederlandse klanten bedient, kunnen de regels rond belasting, sociale zekerheid en TVA weer een rol spelen.
Daarom moet je altijd naar het gehele plaatje kijken.
Mijn persoonlijke tip
Als je na je 50ste overweegt om in Frankrijk een onderneming te beginnen, zou ik vooral niet proberen te concurreren met ondernemers van 30.
Gebruik juist je leeftijd als voordeel.
Je hebt waarschijnlijk iets opgebouwd wat niet gemakkelijk te kopiëren is:
ervaring, kennis, contacten en levenservaring.
Zoek een activiteit waarin dat waarde heeft.
En begin vervolgens klein.
Je hoeft niet meteen te weten of je over vijf jaar een groot bedrijf wilt hebben.
Test eerst of mensen bereid zijn om voor jouw kennis of dienst te betalen.
Als dat lukt, kun je altijd verder groeien.
Tot slot
Een onderneming beginnen na je 50ste kan in Frankrijk zeker interessant zijn, vooral wanneer je niet op zoek bent naar een tweede carrière maar naar vrijheid, een zinvolle activiteit en een aanvullend inkomen. De Franse micro-entreprise maakt het relatief eenvoudig om klein te beginnen, en ook gepensioneerden kunnen onder voorwaarden een beroepsactiviteit combineren met hun pensioen.
Maar ondernemen is niet automatisch interessant omdat je ouder bent of omdat je in Frankrijk woont. Het moet passen bij je financiële situatie, je energie, je gewenste levensstijl en vooral bij wat je zelf nog wilt doen.
Dus: begin niet met de vraag “Hoeveel geld kan ik verdienen?”, maar met de vraag “Hoe wil ik de komende tien jaar leven?” Zoek daarna een onderneming die bij dat leven past.
Voor veel 50-plussers die naar Frankrijk emigreren kan dat uiteindelijk veel waardevoller zijn dan simpelweg een zo hoog mogelijke omzet nastreven.
Ondernemen in Frankrijk: wat zijn de voor- en nadelen voor een Nederlander ?
De ervaring leert dat er grofweg twee groepen zijn die naar Frankrijk emigreren.
Ten eerste Nederlanders die hier van hun pensioen willen gaan genieten. Deze groep zoekt meestal geen nieuwe beroepsactiviteit, behalve soms het verhuren van chambres d’hôtes.
De tweede groep kan alle leeftijdsklassen omvatten, en zoekt bijna per definitie een activiteit die geld oplevert.
Velen beginnen klusbedrijven of nemen een camping of een restaurant over. Anderen kun je classificeren als “digitale nomaden” die van huis uit via Internet hun “oude” Nederlandse activiteit voortzetten.
Frankrijk biedt daarvoor zeker mogelijkheden.
Maar ondernemen in Frankrijk heeft zijn eigen regels, belastingen en administratieve verplichtingen.
Even op een rijtje zetten:
1. Je kunt je eigen werk creëren
Wanneer je in Frankrijk woont, ben je niet uitsluitend afhankelijk van de Franse arbeidsmarkt.
Je kunt zelf een activiteit creëren die aansluit bij:
- je ervaring;
- je kennis;
- je hobby’s;
- je talen;
- of je contacten in Nederland en Frankrijk.
Dat is vooral interessant voor Nederlanders die na hun 50ste naar Frankrijk emigreren.
Misschien vind je geen geschikte baan in je nieuwe omgeving, maar heb je wél twintig of dertig jaar ervaring waar iemand voor wil betalen.
2. Je kunt Nederlandse kennis combineren met Frankrijk
Dit vind ik persoonlijk een van de interessantste mogelijkheden.
Als Nederlander in Frankrijk beschik je over een combinatie die een Franse ondernemer niet noodzakelijk heeft:
Nederlandse taal + Nederlandse cultuur + kennis van Frankrijk.
Dat kan interessant zijn voor bijvoorbeeld:
- begeleiding van Nederlandse bedrijven die naar Frankrijk willen exporteren;
- toeristische activiteiten;
- vertalingen;
- advies;
- vastgoedbegeleiding;
- Franse bedrijven helpen bij hun export naar Nederland;
- culturele activiteiten;
- dienstverlening aan Nederlandse huiseigenaren in Frankrijk.
3. Je kunt ook Nederlandse klanten hebben
Een onderneming in Frankrijk betekent niet automatisch dat al je klanten Frans moeten zijn.
Je kunt vanuit Frankrijk bijvoorbeeld diensten leveren aan Nederlandse ondernemingen of particulieren.
Dat is dankzij internet natuurlijk veel gemakkelijker geworden.
Maar hier moet je wel goed opletten.
Bij grensoverschrijdende activiteiten kunnen specifieke regels gelden voor:
- TVA;
- inkomstenbelasting;
- sociale zekerheid;
- plaats van de dienstverlening;
- en facturatie.
Vooral wanneer je uitsluitend of voornamelijk in Nederland actief blijft, moet je vooraf goed laten controleren hoe de fiscale en sociale regels uitpakken.
4. De micro-entreprise maakt klein beginnen mogelijk
Voor veel kleine ondernemers is de micro-entreprise een aantrekkelijke manier om te beginnen.
De administratie is eenvoudig en de sociale bijdragen worden bij dit regime op basis van de omzet berekend.
Je kunt daardoor eerst testen:
Vinden mensen mijn dienst interessant?
Zijn ze bereid ervoor te betalen?
Hoeveel klanten kan ik realistisch vinden?
Dat is veel verstandiger dan meteen een grote onderneming oprichten.
5. Je kunt zelf bepalen hoeveel je werkt
Dit is voor mij misschien wel het grootste voordeel.
Je onderneming hoeft niet noodzakelijk je hele leven te beheersen.
Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor 2 dagen per week of enkele klanten per maand.
Voor iemand die na zijn 50ste of 60ste naar Frankrijk verhuist, kan dat ideaal zijn.
Je verdient wat extra geld, blijft actief en gebruikt je ervaring, maar houdt voldoende tijd over om van het Franse leven te genieten.
6. Je leeftijd kan juist een voordeel zijn
Een veelgemaakte fout is om te denken:
“Ik ben te oud om nog een bedrijf te beginnen.”
Dat hoeft helemaal niet.
Een klant koopt niet alleen je leeftijd.
Hij koopt:
ervaring + betrouwbaarheid + kennis + oplossing voor een probleem.
Een 60-jarige consultant met dertig jaar ervaring kan voor een klant veel interessanter zijn dan iemand van 25 die dezelfde dienst goedkoper aanbiedt.
Je moet alleen een activiteit kiezen waarin die ervaring daadwerkelijk waarde heeft.
Maar je moet wel bereid zijn om tijd te investeren in het begrijpen van het Franse systeem.
Ik zou Nederlanders die naar Frankrijk verhuizen zeker niet adviseren om alleen naar de voordelen te kijken.
1. Het Franse systeem is administratief anders
Je krijgt te maken met organisaties en termen die je in Nederland niet kent:
- INPI;
- URSSAF;
- DGFiP;
- SIREN;
- SIRET;
- TVA;
- CFE;
- expert-comptable;
- FranceConnect;
- en verschillende andere administratieve systemen.
In het begin kan dat behoorlijk verwarrend zijn.
Het goede nieuws is dat je dit kunt leren.
Maar je moet er wel rekening mee houden dat je niet simpelweg je Nederlandse kennis van ondernemen kunt kopiëren naar Frankrijk.
2. Sociale bijdragen kunnen aanzienlijk zijn
Als ondernemer betaal je in Frankrijk sociale bijdragen.
Bij een micro-entreprise worden deze grotendeels berekend op basis van je omzet.
Dat betekent dat je niet alleen moet kijken naar:
omzet
maar naar:
omzet – sociale bijdragen – belastingen – kosten = wat je werkelijk overhoudt.
Vooral wanneer je veel zakelijke kosten hebt, kan een micro-entreprise minder interessant worden.
Daarom moet je vooraf een eenvoudige financiële berekening maken.
3. Je krijgt te maken met belastingen
Naast sociale bijdragen kun je te maken krijgen met:
- inkomstenbelasting;
- TVA;
- CFE;
- vennootschapsbelasting;
- en in bepaalde situaties andere heffingen.
Het belangrijkste is dat je deze zaken niet door elkaar haalt.
URSSAF is niet hetzelfde als de belastingdienst.
TVA is niet hetzelfde als inkomstenbelasting.
En omzet is niet hetzelfde als inkomen.
Dat lijken misschien details, maar ze zijn essentieel om te begrijpen hoeveel je onderneming je werkelijk oplevert.
4. Je moet je klanten zelf vinden
Dit is misschien wel de grootste uitdaging, maar niet anders dan in Nederland.
Een onderneming oprichten is relatief eenvoudig.
Klanten vinden is veel moeilijker.
Je kunt alle administratieve stappen perfect uitvoeren en toch geen succesvolle onderneming hebben.
Daarom zou ik altijd eerst nadenken over:
Wie is mijn klant?
Welk probleem los ik voor hem op?
Waarom zou hij mij betalen?
En vooral:
Waar vind ik die klanten?
Dat laatste moet je eigenlijk al weten voordat je je onderneming inschrijft.
5. Een Frans netwerk opbouwen kost tijd
Wanneer je vanuit Nederland naar Frankrijk verhuist, heb je zeer waarschijnlijk nog geen professioneel netwerk.
Je moet contacten opbouwen met:
- potentiële klanten;
- andere ondernemers;
- lokale organisaties;
- leveranciers;
- accountants;
- banken;
- verzekeraars;
- en soms Franse overheidsinstanties.
Voor iemand die goed Frans spreekt, is dat uiteraard gemakkelijker.
Maar ook wanneer je Frans nog niet perfect is, kun je een netwerk opbouwen.
Het kost alleen meer tijd.
6. De taal kan een obstakel zijn
Je kunt vanuit Frankrijk een onderneming hebben en voornamelijk Nederlandse klanten bedienen.
Maar zodra je met Franse klanten, leveranciers of overheidsinstanties werkt, wordt een goede beheersing van het Frans heel belangrijk.
Een formulier begrijpen is één ding.
Een ingewikkeld telefoongesprek met een Franse instantie over je onderneming is iets anders.
Mijn persoonlijke tip: onderschat de taal niet.
Je hoeft geen perfect Frans te spreken, maar je moet wel voldoende begrijpen om belangrijke administratieve en financiële zaken correct te kunnen regelen.
Frankrijk versus Nederland
Is ondernemen in Frankrijk goedkoper dan in Nederland?
Daar zou ik niet zomaar ja op zeggen.
De twee landen hebben verschillende systemen en verschillende lasten.
Het heeft daarom weinig zin om alleen één percentage te vergelijken.
Je moet kijken naar het totale plaatje:
| Nederland | Frankrijk | |
|---|---|---|
| Ondernemingsvormen | Verschillende mogelijkheden | Verschillende mogelijkheden |
| Kleine zelfstandige | o.a. eenmanszaak | o.a. micro-entreprise |
| Sociale bijdragen | Verschillende regelingen | URSSAF |
| Btw | BTW | TVA |
| Inkomstenbelasting | Box 1 / andere situaties | Impôt sur le revenu |
| Lokale ondernemersbelasting | Gemeentelijke regelingen | CFE |
| Registratie | o.a. KvK | INPI / Guichet unique |
| Administratieve taal | Nederlands | Frans |
De vraag is dus niet:
“Is Frankrijk fiscaal goedkoper?”
Maar:
“Welke situatie past het beste bij mijn onderneming en mijn leven?”
Voor wie is ondernemen in Frankrijk vooral interessant?
Ik zou vooral denken aan iemand die:
✔ al een beroep of specialisme heeft
en daarmee zelfstandig verder kan.
✔ weinig wil investeren
en bijvoorbeeld een dienst verkoopt in plaats van producten.
✔ klein wil beginnen
en eerst wil testen of er een markt bestaat.
✔ Nederlandse klanten kan bedienen
of een interessante niche in Frankrijk heeft gevonden.
✔ voldoende Frans spreekt
of bereid is dat snel te verbeteren.
✔ vrijheid belangrijker vindt dan maximale omzet.
Voor wie is het misschien minder interessant?
Ondernemen in Frankrijk is waarschijnlijk minder aantrekkelijk wanneer je:
- grote investeringen nodig hebt;
- veel personeel wilt aannemen;
- weinig financiële reserves hebt;
- eigenlijk helemaal niet zelfstandig wilt werken;
- geen idee hebt wie je klanten worden;
- of vooral denkt dat Frankrijk automatisch fiscaal goedkoper is.
In zo’n situatie zou ik eerst goed rekenen en onderzoeken voordat je een onderneming opricht.
Een bijzonder interessante situatie: ondernemen na je 50ste
Voor iemand die na zijn 50ste naar Frankrijk verhuist, kan de combinatie bijzonder aantrekkelijk zijn.
Stel: Je hebt al een inkomen of pensioen.
Je woont in Frankrijk.
Je hebt geen behoefte meer aan een fulltime baan.
Maar je zou graag €500 – €1.000 extra per maand verdienen.
Dan kun je een kleine activiteit opbouwen die precies past bij je gewenste levensstijl.
Mijn persoonlijke tip
Als je als Nederlander in Frankrijk een onderneming wilt beginnen, zou ik het in deze volgorde aanpakken:
1. Bepaal wat je wilt doen
↓
2. Bepaal wie daarvoor wil betalen
↓
3. Bereken hoeveel je werkelijk kunt verdienen
↓
4. Kies daarna pas je ondernemingsvorm
↓
5. Regel vervolgens de Franse administratie
Dat is de omgekeerde volgorde van wat veel beginnende ondernemers doen.
Die beginnen met:
“Welke onderneming moet ik oprichten?”
Terwijl de belangrijkste vraag eigenlijk is:
“Wie gaat mij betalen en waarom?”
Mijn eigen ervaring
Na twintig jaar in Frankrijk weet ik inmiddels dat je het Franse systeem goed kunt leren kennen. Mijzelf heeft het meerdere jaren gekost.
Maar ik weet ook dat je in het begin gemakkelijk verloren kunt raken in de hoeveelheid Franse termen, instanties en procedures.
Dat is precies waar mijn persoonlijke begeleiding je enorm veel tijd, moeite en stress besparen kan. Je bent niet alleen, en je hoeft niet alles alleen uit te zoeken.
Niet alles voor je overnemen, maar je helpen om de juiste keuzes te maken en te begrijpen waarom je die keuzes maakt.
Ik wil je écht waarschuwen voor de volgende valkuilen:
Denken dat als je maar heel veel sites bekijkt je er wel bent. Nee, zo werkt het niet. Natuurlijk is het nuttig je op internet te oriënteren, maar je verdrinkt al gauw in de bergen informatie.
Daarom is persoonlijke begeleiding essentieel. Ik heb alles meegemaakt. Aarzel niet om contact met me op te nemen.
En wees héél erg voorzichtig met de informatie die je op de sociale netwerken tegenkomt ! Ik zie daar veel goedbedoelde adviezen maar ook heel veel onzin en foute informatie.
Tot slot
Ondernemen in Frankrijk heeft voor een Nederlander duidelijke voordelen: je kunt je eigen werk creëren, je Nederlandse achtergrond gebruiken, Nederlandse klanten bedienen en vooral veel vrijheid behouden. De Franse micro-entreprise maakt het bovendien mogelijk om relatief eenvoudig klein te beginnen.
Daar staan wel sociale bijdragen, belastingen, administratie, de Franse taal en het vinden van klanten tegenover. Frankrijk is dus niet automatisch een beter of goedkoper land om te ondernemen dan Nederland.
Mijn persoonlijke conclusie: ondernemen in Frankrijk kan bijzonder interessant zijn wanneer je het niet ziet als een doel op zich, maar als een manier om het leven te creëren dat je in Frankrijk wilt leiden.
En misschien is dat voor iemand van 50, 60 of 70 jaar wel de belangrijkste vraag van allemaal:
“Hoe wil ik leven, en welk bedrijf past daarbij?”