Hierbij een goed voorbeeld van de manier waarop zaken tot stand komen in Frankrijk: Heel veel overleg op diverse niveau’s. Alle belangen worden meegewogen en daarom duurt het hier soms jaren voordat er iets tot stand komt.

Ik zeg vaak: alles komt in Frankrijk maar altijd 5 tot 10 jaar later dan in Nederland.

Frankrijk heeft, wat nu blijkt, een groot voordeel. Het is een land dat veel minder afhankelijk is van fossiele brandstoffen dan de meeste Europese landen, gezien het feit dat 67% van de elektriciteit opgewekt wordt door kerncentrales.

Hierbij het artikel uit Ouest-France, de grootste Franse krant (volledig onafhankelijk en gebaseerd op humanistisch waarden!)

***************************

Op 13 februari heeft de Staat een knoop doorgehakt.
Met de publicatie van de meerjarenplanning voor energie heeft zij het drijvende windenergieproject Bretagne Noordwest, voor de kust van de baai van Morlaix — kortweg BNO — goedgekeurd. Dit volgt op het project Bretagne Zuid, voor de kust van Belle-Île, waarvan de zone in 2017 al was vastgelegd.

De Bretonse maritieme kust wordt daarmee bevestigd als een centraal onderdeel van het Franse energietraject richting 2050.

De doelstelling is duidelijk: het gaat om het verminderen van de afhankelijkheid van fossiele energieën. We moeten vooruitgang boeken richting energie-soevereiniteit en decarbonisatie. Het is ook een grote economische kans, herinnert de regionale prefect, ter verdediging van dit project, waarvan de investering ruwweg op 3 miljard euro wordt geschat en waarvoor de Staat een elektriciteitsprijs van 100 € per MWh heeft vastgesteld.

Op papier kan dit doel iedereen verenigen. Maar zodra men de belangen, beperkingen en standpunten mengt, wordt het dossier een stuk complexer.

De ervaring met het park in de baai van Saint-Brieuc, dat sinds 2024 in gebruik is, maakt het mogelijk “antwoorden te geven die we destijds niet hadden. We weten dat de biodiversiteit nog steeds aanwezig is en dat de visserij weer kon worden hervat. Men kan niet langer zomaar wat beweren,” waarschuwt de regiopresident, Loïg Chesnais-Girard.

Aanpassingen door overleg

Toch blijven dezelfde zorgen bestaan en blijft er stevige oppositie tegen dit nieuwe park, waarvan de investering eveneens op ongeveer 3 miljard euro wordt geraamd.

De deelnemers aan de regionale conferentie hebben deze bezorgdheden duidelijk geuit, ook al zijn er de afgelopen maanden aanpassingen doorgevoerd naar aanleiding van overleg.

Zo werd het vermogen van het park teruggebracht van 2 naar 1,2 GW, werd het gebied verkleind tot 275 km² tegenover oorspronkelijk 350 km², en ligt het park nu op ongeveer 18 km van de kust in plaats van 16 km.

“Dit is het resultaat van overleg. We hebben gezocht naar het juiste evenwicht tussen de verwachtingen van de betrokken partijen en de technische, economische en milieubeperkingen,” verklaren zowel de prefect als de regiopresident.

Hoewel de door vissers voorgestelde zone — die verder uit de kust ligt — niet is overgenomen, erkennen de autoriteiten hun zorgen over de impact op hun activiteiten.

“Het algemeen belang is niet de optelsom van particuliere belangen. Wanneer je keuzes maakt, zijn er onvermijdelijk meningsverschillen,” erkent Loïg Chesnais-Girard. Hij voegt daaraan toe dat hij “de zorgen begrijpt. Ze zijn legitiem. Maar de vissers willen de projecten niet tegenhouden; ze willen ze minder ingrijpend maken. Daar zullen we samen aan werken.”

Ook milieuorganisaties hebben hun standpunten naar voren gebracht.

“Men vraagt ons om garanties over de beginsituatie van de biodiversiteit en over de evolutie ervan,” benadrukt hij. “Iedereen moet de uitdagingen begrijpen, we moeten de zaken duidelijk benoemen en transparant zijn.”

Wat betreft de fiscaliteit — geschat op 3 miljard euro en uiteraard van belang voor de gekozen vertegenwoordigers, ook voor degenen die zich tegen de projecten verzetten — verzekert de regiopresident dat “we werken aan de verdeling om beter rekening te houden met de lokale overheden die investeren, met name in haveninfrastructuur voor de visserij. We werken aan een gemeenschappelijk standpunt tussen regio, departementen en intergemeentelijke samenwerkingen.”

De prefect belooft deze aanpak te verdedigen en moedigt de gekozen vertegenwoordigers aan om snel vooruitgang te boeken op dit dossier, vóór de volgende begrotingswet.

Uitbreidingsproject

Een uitbreiding van het park met 25 tot 30 windturbines wordt momenteel bestudeerd.
Vermogen: 500 MW
Ingebruikname: 2035
Afstand tot de kust: 25 km

Het doel is om met één gezamenlijke positie naar de regering te stappen, die heeft aangegeven bereid te zijn om gesprekken over de fiscaliteit aan te gaan.

Nu breekt de fase van de aanbestedingen binnenkort aan. De discussies zullen echter nog voortduren. En de regiopresident blijft herhalen tegen de twijfelaars:
De klimaatverandering zal het Bretonse landschap ingrijpender veranderen dan offshore windturbines.